20′li yaşlarında bir adam kendi kendine konuşur:
Botlarımı çıkardım ve yalınayak yürüdüm yolda, toprağı derimde hissetmeyeli uzun zaman olmuştu
(eliyle alnındaki terleri siler elini gözlerine siper ederek başını yukarı kaldırır. )
Tepemdeki güneş tenimi yakarken ve cırcır böcekleri sessizliği tırmalarken
(buğday tarlasının ortasında yalnızdır)
yalnız olduğumu hissettim. Ot kokuları burnuma kadar geliyor serin rüzgar terimi kurutup arada sırada beni ürpertiyordu.
(ayaklarına bakar parmaklarını aralayarak oynatır)
taze toprak bulaşmış halleri çok komikti. Oldukça büyük ve güçlüydüler sanırım yürümek için yaratılmışlardı…ben de zaten yürüyordum.
(arka plandan orta çekimde kamera bir süre adamı takip eder sonra durur.)
İlerlediğim yolda böcekleri ezmemeye dikkat ettim, ne de olsa onlar sağırdı, dünyanın dönüşünü duyamazlardı… o garip homurtuyu….
(kamera önden geniş açıda adamı gösterir; adamın arkasındaki tepelerin sırtları bombalanmaktadır.)
Önden yakın planda yirmili yaşlarında bir adam. Kamera pan yaparak yürüyüşünü takip eder.
Son
“Yürüyüş” için 0 Yorum yapılmış.