Yazdan arta kalan zaman yavaş yavaş azalmaya başlayınca içimde buruk bir mutluluk boy göstermeye başlıyor. Zira geçen seneye nispeten çok daha güzel bir yaz geçirdim.

Çalışma saatleri içinde kendimi unuttuğum, bir görüşmeden diğer görüşmeye koşturduğum zamanlar geçen senede kaldı. Anlıyorum ki nasılsa üretmeden, boş boş durmaktan hoşlanmıyorsam ve kendimi yetersiz hissediyorsam, çok çalışmak da bir o kadar yaramıyor. Sözün kısası 2007 Yaz çok güzeldi. Bunu en çok da bugün plajda otururken hissettim.

Ve maalesef Ağustos ayını da yarılamış bulunuyoruz. 15-20 gün sonra şu an yazarken bir taraftan da seslerine kulak verdiğim Ağustos böceklerini bir sonraki sezona dek duyamayacağız. Yazın bile sessiz olan sitede, kışın sokakta kedilerden başka canlı görebilmek mümkün değil. Burukluğum da bundan olsa gerek. Yazlıkçı komşularımı özleyeceğim en çok. Dizilerin sezon finali yapıp yaz tatiline girmesi gibi biz de yaz mevsimini dolu dolu yaşadıktan sonra kışın serinliğine bırakacağız sokakları, caddeleri, denizi ve kumsalı… Askılı giysilerimizin yerini uzun kollu kıyafetler alacak.

Artık kuraklıktan dolayı duasına çıkılan ve yağmasını umduğumuz yağmura hazırlanacağız. Doğum günümü yaşayıp aynı günün gecesinde “Bir sonraki doğum günüm nasıl geçecek, kimler hatırlayacak, kimler unutucak” diye bir sonraki yılı iple çekmeye başlıyorsak yazın bitimini ve bir sonraki yazı iple çekmeyi seviyorum.

Hemen hemen her günümün plajda geçtiği, deniz yorgunluğunun ardından uzun ikindi uykularına daldığım bir yaz oldu bu sezon. Pelin ile beraber hamağımızda gün batımını seyrederek bir yandan fotoğraflarımızı çektik. Uyuyamadığım sıcak gecelerde, yazdım böyle uzun uzun, aklıma gelen her şeyi karaladım defterime. Uykuya dalmayı başardığımda sabah ezanı okunuyordu kimi zaman. Ağustos böceği aralıksız ötecek bu gece de, bir yazın finalini bu sesle yapmak iş yoğunluğuna elbette değişilmez. Bu yaz yaşadığımı hissettim, her şey çok güzeldi.

Özlem Ayalın

Bu Yazıyı Paylaşın