Bu akşam marketten şu iki dakikada pişen mantar soslu Çin makarnalarından aldım. Çin yemeklerinden nefret ederim, kedi maması yesem daha iyi. Hem az, hem de tuhaf. Bir kere çubukla yenmesi başlı başına eziyet. İnsanoğlu ne güzel çatal bıçağı keşfetmiş. Çubuklarla yeme eziyeti niye ki? Ama yine de şu iki dakikada pişen mantar soslu olanlar güzel. Yerken kendimden geçiyorum. Hatta hiç bitmesin diye tane tane yiyorum. Ne zevk! Ne acı! Ne acı…Çin makarnasının üzerinde tartışacak kadar zevk aldığım yegane şey kalması ne acı! İşkolik oldum arkadaşlar. Evet. Hani şu orta yaşa merdiven dayamış, kariyeri uğruna her bir şeyden vazgeçen, en büyük sosyal aktivitesi iş arkadaşlarıyla öğle yemeğine çıkmak olan tipler vardır ya işte onlar gibi. Yakın. Ve bu tipleri daha iyi tanımaya başladım. Niye asabi ve tiklidirler, kadın olanları niye erkeklerden nefret edip feminist olurlar, kafasına göre takılan, nerde akşam orada sabah yaşayan ve keyifle ot içen insanlara niye kafayı takarlar… Bunları çözümledim. Çünkü kıskanç olurlar. Üniversitede okuyup, bütün gün öğrenci evinde king oynayan tiplere asalak derler. Ama bakınız yemin ederim, fırsatını bulsalar aynısını yaparlar. Ogünleri deli gibi özlerler. Böyle, anlayamadıkları şekilde bir girdabın içine girip, kendilerini iş yaşamına adarlar. Ve maalesef belli bir süre sonra zaten tek yaşamları işleri olur. Hafta sonları onlar için kabustur. Bir an önce masa başına dönmek isterler. Çünkü boş kalan vakitlerini iş dışında nasıl dolduracaklarını bilemezler. Sudan çıkmış balığa dönerler. Yine kendilerini işlerine adadıkları için gönül işlerine kapalıdırlar. Zaten sevgilileri de onlar için sadece iş stersini azaltan, gevşeme cihazları olduğundan uzun süre bir ilişkide tutunamazlar. Ve de “çıta”ların yükselmiştir. Manita adaylarının vazgeçilmez iki özelliği ayakkabı markası ve kulağa hoş gelen işleridir. Yoksa hayatta olmaz. Aşk denen şey zaten üniversitede kalmıştır. Bundan sonrası hep sipariş ilişkiler olarak yaşanır. İşte düzenli seks hayatları olmadığı için de asabi olurlar. Tik sahibi olurlar. Üstelik bu hale nasıl geldiklerini de anlamazlar. Fight club onlar için sadece eski bir filmdir. Gerçek hayattan kopuktur. Gerçek hayat ofis, patron ve terfi üçgeninden ibarettir. Ne acı!!

Her neyse, makarnam da bitmek üzere. Ben gidip ikinci kutuyu hazırlayayım izninizle.

Bu Yazıyı Paylaşın