Süpürülmüş Düşünceler…

Çok yumuşak bir geçişle sen de düşünmüşsündür arada bir… Nereden geldim, nereye gidiyorum, burda bulunmamın bir amacı var mı, yaşadığım ve gördüklerim gerçek mi, başka gerçekler de var mı, gerçek nedir?

Yumuşak bir geçişle aklına gelir bu sorular ve birden kaybolur? Ani gelmeyen; ancak ani giden bir düşünce… Sonra paspasın altını biri kaldırır ve oraya süpürülmüş; bir daha da belki hiç bakılmamış düşünceleri görür…Ve başlar; nereden geldim, neyim, gerçek ne, nereye gideceğim, neden…vs. Sonra o da süpürür düşüncelerini paspasın altına ve kaybolur kapı önünden.

Yarattığın kelebek etkisine şaşıramazsın, fark etmezsin çünkü.. Yolunda öylesine ilerliyorsundur ki; gerek duymazsın. Ama, oldu da gerek duydun, tekrar çıkardın düşünceleri oradan ve ardı ardına kesilmeyen sorular ile boğuşmaya başladın. Dünya bir sürprizden ibaret oluverir. Karşına çıkan her şey, herkes, her görüntü, her ürperiş, her an sana bunların cevabını verir. Sorduklarına yanıt vermeyi tüm varlığıyla arzu eden gerçeklikler.

Evet; kelebek etkisi yaratısın. Yaratma yetisi sende de vardır. Çünkü aslında sen O’sundur. O da sen. Kendini ancak o zaman bir karınca gibi görmezsin ve karıncalar çok büyür gözünde..Çünkü sen karıncasındır, karınca da sen…. O’nun yalnızca karınca tarlası olan bir çocuk olmadığını düşünürsün, düşüncenden korkmazsan, sürprizler dünyasına davet edilirsin ebediyen. Hem yolculuk yapmak için uçan süpürgeye de ihtiyaç duymazsın bu sefer. Düşünceler olduğu yerde kalsın istersin. Gerçek olanın mistik olanda kaldığı sürece güzel olduğuna karar verirsin.