Nereye kadar sürer yaşam elbet bilinmez ama bilinmesi gereken her ne varsa bilmemiz gerekliliğinden geçiyor, mutlu bir hayat yaşamada. Mutluluk aslında çok geniş bir kavram; kişiye, ortama ve olaylara göre değişken yaşanır.

Kimi iyilik yaptığında, kimi ise kötülük yaptığında kendine düşen payı alır mutluluk anlamında…
Kimi birilerine feda eder yaşamını mutlu olur, diğeri kendine feda edilen yaşamdan…
Kimi minicik bir andan, kimi tatlı bir tebessümden, kimi ise sıcacık yürekten mutlu olur.
Dedim ya, o kadar geniş bir kavram ki…

Mutluluğun bana göresi; insanın kendi kendine yarattığı aşırı huzur duygusudur, bu huzuru yakalamak için kişinin sadece kendi olması, yüreğinden koptuğunca yaşamasıdır. Siz; farkında olmadan üzerine basmakta olduğunuz bir karıncanın hayatını son anda kurtardıysanız mutlusunuz demektir. Manevi değerleriniz yüksek limitlerdeyse ve siz bunu limiti yinede zorluyorsanız cidden hak etmişsiniz demektir mutluluğu. Bir çocuğa ömrünce unutmayacağı bir şeyler anlatabildiyseniz, gözleri görmeyen birine yardım edip, kitap okuduysanız ve elinizden geleni yapabildiyseniz ne mutlu size…

Uykuyu çok seven biri olarak; her sabah uyandığımda genelde suratım asık uyanırım gün ışığına ama ektiğim ve büyümelerini gözettiğim nanelerim, maydanozlarım ve domatesleri görünce, güne kırmızı yeşil başlıyorum… İnanın bu tarifi imkansız bir duygu….

Gerçek mutluluk; biraz daha duyarlılıktan, biraz daha kendini sevmekten geçiyor.
Yaşamınız bir anda sona erebilir, bitebilir her an umutlar. Huzur içinde ölmek yada ölmemek bu sizin elinizde…
Onun için; hadi biraz toprak, biraz su, sizde ekebildiğiniz kadar çiçek ekin, bitki ekin, sevgi ekin…
Emin olun bir gün başlayıp sonsuza dek sürecek “kırmızı yeşil” günler hep sizinle olacak.

Arzu Candevir Çakır

Bu Yazıyı Paylaşın