Yıllarca yazarsın, çizersin, söylersin, susarsın…

Birileri gıcık olur sana..Bilmezler çünkü neden bahsettiğini..Tek bir gıcık olma sebepleri vardır, senin kendilerine gıcık olduğunu sanırlar.

Halbuki söylediklerin yanlış anlaşılmaya müsait olduğu kadar, rahatsız olunmayacak kadar pürüzsüzdür. Bilmezler ya; işte ondan anlamazlar..

En çok da beynini yorarlar.. Çünkü hepsine verecek yanıt ararsın, kimseyi kızdırmamak adına… Beynin yorulunca küçük bir tümör yaratır kendiliğinden. Kimse bilmez bunu, bilmediği için anlamaz da… Sonra, bir gün tümör seni yatırır, yoğun bakıma alınırsın. Beynindeki tümör kadar büyüklüğü vardır gazetelerde kapladığın yerin. Bilmezler ya, anlamazlar da işte. Ölümün; ön sayfalara taşır resmini; sana gıcık olanlar sevinir mi bilmem, bilmem ya anlayamam da o yüzden…

Sen anladın birilerini, dünya nüfusunun yarısından biraz fazlası kadarını.. Çünkü biliyordun yaşadıklarını; inceliyordun, araştırıyordun, yaşıyordun. Biliyordun ya anlıyordun.. Anladıklarını anlatıyordun.. Savunduklarını hikayeleştiriyordun bazen.. Bazen de yaşayanlara hikayeleştiriyordun birbirlerini tamamlatarak yazılarıyla… Ne anlattığını bilmeden gıcık oldular sana…

Olsun; bir pazartesi ofis gününde 25 saniyelik bir konuşmaya konu oldun o kadar sonunda.. Beynindeki tümör seni için için öldürmeye çalışırken, savundukların adına yaşama sürenin milyonda biri kadar bir süre değil. Bilmiyorduk ya anlayamadık…

Kadınlık zor işti, bu zorluğu anlatmak daha zor. İyi ki anlattın, şimdi kolaysa anlayanlar anlamayanlara anlatsın…

Yolun Açık Olsun; Duygu Asena.

Bu Yazıyı Paylaşın