Tıbbi olarak populermedikal.com’daki manik depresif tanımı şöyle; İki uçlu mizaç bozukluğu, bipolar duygulanım bozukluğu. Bu hastalık mani ve depresyon atakları ile karakterizedir. Hastanın duygulanımı mani dönemlerinde neşe, depresyon dönemlerinde umutsuzluk ve çökkünlükle karakterizedir. Ara dönemlerde kişi normale döner. Bazı hastalarda mani ve depresyon belirtileri bir arada görülürken, bazı hastalarda belirtiler hafif düzeydedir.
Konu nereden buraya geldi derseniz, ki demeseniz de önemli değil, ben konuyu oraya getirip yazmaya karar verdim zaten, bugün aldığım cevaplardan biriydi derim. Tıbbi olarak tanımlanmış böyle bir hastalık yaşamıyorum, en azından şimdilik. Belki yaşıyorum da bu tanıyı henüz bir bilirkişiden duymadım, ama dergilerde yaptığım testlere göre varolan belirtiler bende de sıkça beliriyor. Görmezden gelmeye çalışmak şimdilik uyguladığım tedavi biçimi.
Kimi zaman bir anda her şey altüst olur hayatınızda. Somut şeylere gerek yok, beyniniz yaşadığınız her şeyi yıkar, geçer. Kendi yarattığınız enkazların altında kalırsınız. Türlü bahaneler uydurursunuz yaşadıklarınıza “Yengeç burcuyum ben, dolunay var ya, çok etkiliyor beni, ondan bu sıkıntım.” gibi… Yüreğiniz apansız daralır, derin nefes alamazsınız, kalkıp enkazları bile toplayacak vaktiniz yoktur, bitkinsinizdir ve kafanızdan ölünüzü köpeklerin yiyeceği düşüncesi bile geçer.
Çok değil aradan bir kaç gün geçer, bir sabah çığlık atarak uyanırsınız. İçinizde bir türlü engelleyemediğiniz bir sevinç vardır, küçük çocuklar gibi hoplayıp zıplamak istersiniz. Bilgisayar karşısında oturmak zor gelir, ofiste bu tavrınız dikkat çekeceğinden sürekli tuvalate ya da kahve almaya gider, daha da çok dikkat çekersiniz. İçinizden anlamsızca koşmak gelir, ve bunun nedenini ne kendinize ne de başkasına açıklayamazsınız.
Yani ben öyle sanıyordum, Mira ile konuşuncaya kadar…
Yine sabah pür neşe uyandığımdan, nedensiz bir mutluluktan bahsediyordum ki ben bunları arka arkaya sıraladıktan sonra cevap verdi; Manik depresif.
İnsan bir açıklama yapar üzerine, manik depresif belirtisine benziyor der en azından, yok öyle bir açıklamadan geçtim, cümlenin sonuna bir canım falan ekler sevimli kılmak için. Tamam da şimdi beni bir köşeden diğer köşeye neden atıyorsun dedim, konu kapandı. Sanki çok sıradanmış, bana biraz önce bilirkişi gibi bir tanı koymamış gibi.
Benden İclal Aydın olur mu demiştim bir yazımda; cevap aşikârdı, olmazdı. Zaten insanlar da olmaz demişlerdi. Ama şimdi ben manik depresif olabilir miyim diye soracağımı sanıyorsanız yanılıyorsunuz, bu kez gelecek cevaplardan çok emin değilim, benim de içime bir kuşku düştü. Bırakalım, dağınık kalsın.
bende manik depresifim aynı şeyleri yaşıyorum bazen iki hafta manik oluyorum içimde gereksiz sevinç ve konuşma sonra değişiyor sanki herkes bana düşman kimseyle konuşmuyorum bazen ölm geliyor aklıma yükseklere tırmanmak uçmak
aynen.. bende bi manik depresifim.. bazen hayat öle güzel gelir gözüme dağ tepe deniz oyy kurban olduğumunun doğası.. bazen de kendi cenazemi düşünür hüngür hüngür ağlarım allah dünyanın en talihsiz kulu!! ne yaman çelişki ama………..
BENİM ESKİ EŞİMDEDE VARDI BU DURUM YİNE ÖYLE BİR BURHAN İÇİNDEYKEN AYRILMAK İSTEDİĞİNİ SÖYLEDİ VE NEKADAR ÇABA GÖSTERDİYSEM İKNA EDEMEDİM VE AYRILDIK.FAKAT O BİRAZ DAHA ABARTIYA KAÇMIŞTI.CİNLERİN ONU SIKIŞTIRDIĞINI SÖYLERDİ.ONLARLA İRTİBATA GİRDİĞİNDEN BAHSEDERDİ.RUH VE SİNİR HASTALIKLARI HASTANESİNDE 21 GÜN KALDI.İLAÇLARDAN SONRA DÜZELDİ FAKAT O BUNU KESİNLİKLE KABUL ETMEDİ.HACILARA HOCALARA İNANIYORDU.BU NEDENLE DAHADA BOZULDU VE BU GÜNLERE TAŞIDIK İLİŞKİMİZİ ŞUAN GÖRÜŞMÜYORUM AMA İLAÇ KULLANMADIĞINI BİLİYORUM ACABA ŞUAN DAHAMI KÖTÜ OLMUŞTUR.BİLİRKİŞİ VARSA BENİ AYDINLATIRSA BU KONUDA SEVİNİRİM.HASTANE RAPORUNDA İKİ UÇLU MİZAÇ BOZUKLUĞU YAZIYORDU.FAKAT SİZİN ANLATTIKLARINIZLA BENİM YAŞADIKLARIM ARASINDA BÜYÜK UÇURUMLAR VAR. BÖYLE ŞEYLERDE YAŞANABİLİRMİ.TEŞEKKÜR EDERİM EN AZINDAN CEVAP GELMESEBİLE ANLATIRKEN BİRAZ RAHATLADIM.
slm manik depresif kişilere ornek olarak van gogh ve mozartı verıcem ben bir manıgım 5 seneden beri…ama diğer insanlardan farklı oldugumu biliyorum senenın bazı donemlerınde ataklar gecırıyorum ya depresıv yada manık bazen 2 sinide ilaçlarım kesılcek… ama manık olmak hosuma gıdıyor..kurt cobaınde manık dı tedavı edılmeyenlerin sonu genelde kötü bitiyor..dr serdar serdarogluna gıdın nişantaşı poyracık sokakta amerıkan hastanesının orda…cıdden sıze yardımcı olur..umarım kendınıze zarar vermezsınız cok gecmeden muhakeme gucu azalıyor fazla dusunmeden bu rahatsızlıktan ataklarınız fazlalasırsa ve tedavi edilmezsenız ruh hastası olabilirsiniz bir dr basvurun lutfen hem kendınız hemde cevrenızdekıler ıcın tehlıke olusturmayın bilerek duygularınızı bastırmayın ıyı gunler
slm.bundan altı ay önce kendimde birşeylerin anormal gittiğini fark ettim.bilmediğim bir sızı bütün vücudumu kaplıyordu.bunun için doktora gittim.benim psikiyatristte gönderdiler.daha önce gittiğim doktor benim deprasyonda olduğumu söyledi.eğer tedavi olmasam beni kendi elleriyle tımarhaneye yatıracağını söyledi o zaman kendimi daha kötü hissettim daha sonra başka doktora gittim.oda bana panik atak olduğumu söyledi.ama zaman geçtikçe kendimi bir çıkmazın içinde hissediyordum.en son başka doktora gittiğimde bana mizaç bozukluğu yaşadığimı söyledi.2 ay hastanede yattım.ilk günlerde iyileşeceğimden pek umutlu değildim.ama zaman geçtikçe hayata daha sıcak bakmaya başladım.şimdilik en büyük korkum acaba ilerki yıllarda bunu tekrar yaşarmıyım?
evet bende bir manik hastasıyım bu hastalıgın psikolojik etkileri bir yana bende nedeni belli olmayan kronik agrılar var .bu hastalıgımın 5. senesi bi ara agrılar kesildi fakat bi zaman sonra tekrar başladı.bu hastalık ta insanın fikirleri cok degişiken oluyo muhakeme kabiliyetin kaybetiyosun böyle oluncada yaptığın hiç bir işin devamı olmuyo hayat anlamsızlasıyo mani döneminde diger hastalırın yazdıgı gibi sebepsiz yere hayattan zevk almamama ruhsal çökkünlük başlıyo bi zamanda geliyo su dan sebebe herşey seni mutlu ediyo ama ben bu hastalık döneminde bir şey ögrendim .ilacları doktor kontrolü olmadan barakılmaması lazım şu an düzelme safhasın dayım. morali yüksek tuturak ve büyük bir azimle bu hastalıgın üstesinden gelcem .bu rahatsızlıgın zaten tek tedavisi özgüven
lütfen yardımcı olun bana ben iki sefer hastahanede yattım birincisinde 15 kaldım
hastahanede doktor depreyon olduğunu söylediler ilaçları bir ay zorla kullandım çok ağır geliyordu hareket edemiyordumm bankada çalıştığım içinn bırakmak zorunda kaldım çünki işimi kaybedecektimm sonra aradan bir yıl geçti gene aynı ayda haziran ayında tekrar hastalandım çok kötü olmuştumm insanların beni öldüreceklerini bana zarar verecekeklrini akşamları süreki sesler duyordumm abemin erkek ve sevdiğim erkeğin beni öldüreceklerini planlar hazırladıklarını düşünüyordumm sürekli kapuzlar görüyordumm çinlerin bana dayak atıklarını sürekli rüyamda görüyordumm allahım tam anlamıyla hayatım cehenneme dönüşmüştü hatta annemin beni zehirlemek için her yolu denediğini yemeklere içeceklere fare zehiri koyduğunu düşünüyordumm ondan sonra hastahaneye yattırıldımm hastahanebile olduğunu bilmiyordum orada insanları öldürdüklerini düşünüyordum sürekli beni öldürecekler diye hiçç ordada uyayamıyordum en sonunda aradan zaman geçti 23 yattım sonra normal hayatıma tekrar geldim herşey bir kapuzdu bir rüya gibi gelmişti bana öyle kötü şeylerin olmadığını hiç bir zaman olmayacağını anlamıştımm hep nasıl düşündüm bu kadar kötülükleri anlayamadım şimdi yaklaşık birbuçukyıl oldu ilaçları içeli her şey yolunda bu yaz çok şükür tekrar hastalanmadım ama ilaçları devamlı düzenli kullanıyorum ilaçlaçlarım ise lityum ve sereguel açaba ne kadar süre içerisinde ileşirim bu hastalık ne kadar zaman sürecinde geçer lütfen beni bilgilendirin
merhabalar,
yazılanları dikkatle okudum. benim de yaşadıklarım aynı hemen hemen sizinkilerle. depresyon+manik depresif durumlar. ama ben umut verici birşeylerden bahsetmek istiyorum. 15 yaşımda yaşadığım bu hastalıkla 11 yıldır uğraşıyordum. yaklaşık 1,5 yıldır Allaha şükürler olsun ki bir atak yaşamadım. bilinmesini isterim ki bunu öncelikle ve kesinlikle Allaha olan inancıma dualara, kendime olan güvene ve kesinlikle düzgün kontrollü kullanılan ilacıma borçluyum.
Arkadaşlar inanın ve mücadele edin asla atak zamanlarında kendinizi salmayın. mutlaka ve mutlaka kendinizi kötü hissetmeye başladığınız an gecikmeden doktorunuza gidin. Hepinize acil şifalar diliyorum. Bu sağlık sınavında hepinize başarılar,aman isyan edenlerden olmayın.
selam ve sevgiler…
benimle yaşadıklarını paylaşmak isteyen arkadaşlar olursa
adresimi vermek isterim : sumisalii@gmail.com
OKAN arkadaşım bu hastalıkta o dediğin şeylerde olur.benzer durumlar bana da olmuştu hacı hoca işi değil bu. saf inanç dua ve tabiki doktor tedavisidir çözüm. Allah Eski eşinizin de yardımcısı olsun. İnanın çok ağır bir hastalıktır bu. biraz ister …
bende manik depresifim. ve lanetli bi yıldız altında lanetlenerek doğduğuma inanıyorum,bu ben olmayadabilirdim…şu an bu yazı bile gereksiz aslında ve saçma.
[quote comment="1988"]merhaba ben çetin saltan bende bir manik hastasıydım bakırköyde bir çok kere tedavi gördüm en son 1995 yılında yattım ve şu anda 2006 yılındayız ve aradan 11 sene geçti ve bu 11 senede benim hiç yatışım olmadı ve ben bunu leponex denen ilaca borçluyum bana sağlığımı geri verdi ama ben dençok şey aldı nedenmi çünkü yan etkileri çok fazla ne araba kullanıyorum ve ağzımdaki dişler döküldü ve iktidarsız oldum.ama yinede büyük bir özveriyle kullanıyorum.çünkü sağliğimı geri verdi.çetin[/quote]
herkeze selam arkadaşlar bende manik depresif hastasıydım ve size bazı şeyler önericem ben üç seneden beri hasta idim ve şunları denedim başarılı oldum sabah kalkın çok güzel bi kahvaltı edin bu sizi mutlu edecek ve dışarı çıkıp iki saat kadar durmaksızın yürüyün ve içinizden gelen garip bir güdüyle koşmak isteyeceksiniz ama yanılmayın bu mani hali değil sadece insan olduğunuzun farkına varacak ve içinizden benim herşeyi doya doya yaşamaya hakkım var yürümeyede,koşmayada,gülmeyede,ağlamayada ne olursa olsun duygularınızı bedeninizde doğru yerlere koymasını bilin ozaman öğrenmeniz gerekenin hastalıkla nasıl başa çıkabileceğiniz değilkendinizi nasıl tanıyabileceğinizdir
merhaba arkadaslar benim eşim manik depresif evlenmeden önce mükemmel bir insandıve ben bu hastalıgını bılmıyordum.yanı hazırlıksız yakalandım iki uçlu mizaç bozuklugu teşhisi koydu doktorlar manik depresif yani
suanda beni ona karşı yapmadıgım seylerle sucluyor ve sürekli benden bosanmak istediğini söylüyor mesela soylemedıgım seylerı soyledin falan diyor bu hastalıktan mı yoksa gercek hislerimi zyprexa kullanıyor gunde 10 mg lityum ama alkol problemıde var ne yapmalıyım lutfen bana yardım edin onu seviyorumm ve iyilesmesini istiyorum
hepinizin allah yardımcısı olsun
şimdiden tesekkürler
Selamınaleyküm,
ben de bir senedir bu rahatsızlığa yakalandım.eskiden neşeli espirili birisiydim.şimdi ise çok suskun kendine güvenini yitirmiş muhakeme gücü kaybolmuş biriyim.herkes bana iyisin birşeyin yok diyorum ama benim ağzımdan hep olumsuz kelimeler dökülüyor.ilaç kullanıyorum.merak ediyorumö acaba ne zaman eski halime dönebilirim.geçen sene sınf öğretmenliğinden mezun oldum.herkes bana tüm yakın çevrem vekillik oldun yapmam için ısrar etti.gel gör ki gitmedim.çünkü başaracağıma dair inancım yok.bubenim üçüncü rahatsızlanmam.bundan önce ufak yollu iki kez rahatsızlandım ama kısa zamanda toparlayıp kendime gelmiştim bu sefer hiç düzelemeyecekmişim gibi geliyor.doktora gitmek istiyorum,doktor sana ne yapacak diyorlar.çaresiz kaldık böyle.bana birisi biçıkış yolu göstersin.Allah rızası için.
Allaha emanet olun.Allah acil şifalar versin,cümlesinin içi sıra banada.
sorunum sizinkiyle aynıydı diyebilirim cunku öyle bir sorum kalmadı gibi bişey cunku bu hastalıgın sebebini hasstalıgı biliyordum doktorların buna iki uclu mizac bozuklugu demeden önce Said Nursi hz.ve bircok islam düşünürü bu hastalıgı biliyordu bence.
Vesvese asıl hastalıgın ismi bu ve bundan kurtulma yolunu bilmessen hep aynı tuzaga dusuyorsun ben 20 yasımda yasadım ilk nöbetimi 4 .5 ay yatakta kaldım sonra nasıl olduysa iyileştim
bu hastalıgın asıl amacıda seni iyilesemiyecegine inandırmak inancın iyileşecegine yönelik artarsa kurtulma olasılıgın artıyor.ve 4 sene sonra yine yakalandım,bu sefer bakırköyde actım gözlerimi oradaki ilaclarında yan etkileri sayesinde artık tamamen bittim dedim bidaha kosmak yok yazı yazmak yok
allerim titriyor aklımı bir yere toplayamıyordum sanki 95 yasında gibi ilgiye muhtactım ama yaşama istegi agır bastı ve öceki kadar kolay olamsada onada yendim şimdi 3 senedir bir sorunum yok bir daha olmaması için caba harcıyacagım hepinize mutlu neseli saglıklı günler diliyorum
Sezaryen sonrası bir yakınım aniden değişmeye başladı.. cinler gördüğünü söylüyordu.. 15 gün içinde daha kötü oldu anlamsız ve sürekli konuşuyor yemek yemiyor ve uyumuyordu. Bakırköy Ruh ve sinir hastalıkları hastanesine kaldırdık. Yatış verdiler şuanda yatıyor ve biz onu çok merak ediyoruz. Özledik ve çok üzgünüz.. Bu hastalıkla ilgili tecrübesi olan kişilerden yardım istiyorum.
İyi günler.
Ben bundan 1 sene evvel doktorumun teşhis ettiği 2 uçlu manik depresif teşhisiyle tanıştım.hayatım hiç ummadığım yönde değişti.bazen hayatı takmaymayan ve bazende acısız ölüm yolları arayan hayatın ağır yükünü taşıma gücüm olmadığını hissediyorum.Yazın beni Hastaneye yatıracakken kocama ii rol yapıp hastaneye yatmamayı ikna ettim ama hayatım bundan sonra cehenem döndü. Eşimi aldatıldığını çok acı bişekilde öğrendi. bunu öğrenmeden önce ben ondan devamlı kendisini istemediğimi ve boşanmak istediğimi dile getirdim.Cinsellikten zevk alamadım.46 kg verdim.Ayrıca çok para harcamayabaşladım.Dengesiz ve kontrol edilmeyen davranışlarım oldu.Ve şimndi eşim benden boşanıyor ve hastalığımı kabullenmiyor.ve diyorki hastalık arkasına sığınıp benim kararımdan döndüremezsin diyor. Ne olur bana yardımcı olun bi fikir verin 7 yaşımda bir oğlum ve bir kariyerim var ….
sevgili MDİK nickli arkadaşım ben bu hastalıgı en agır biciminde yasadım , yakının icin cok üzüldüm hastahanede yatması belki üzücü ama kendini toplaması icin gerekli zihninden o düşünceleri atması gercekten tıbbi tyardım almadan zor neden zor diyeceksin cunku kişi önce kendi bundan kurtulmyı normale dönmeyi istemeli o istemesse sen dunyanın en ünlü doktoru cagır ona yardımcı olamaz yada öbür taraftan gercek cin cıkarma uzmanlarını bulman lazım bu devirde oda zor herkes yalancı palvra para için yapıyor bu işi .Sana tavsiyem ona surekli destek olun sakın bir ucube deli gözüyle ona bakmayın ona sürekli bunu asacagını düzelecegini söyleyin
Önceden normal olan birini yeniden normale döndürme imkanı herzaman vardır.sadec bu biraz zaman alacak bunda sizin sabırlı olmanız onunda sabırlı olması gerekiyor son olarak şunu ekleyebilirimki beni ne doktor nede ilaç iyileştirdi beni iyileştiren aslında annemdi ve o şahış okuma yazma bile bilmiyor ama insana en önemli doktorun veremiyecegi ilgiyi verdi hep yanımda oldu bunlar gecek düzelecek dedi yeniden saglıklı olcaksın dedi bunları okadar cok dediki artık bende iyilesecegime inandım ve şimdi omnın sayesinde bu satırları sıkılmadan rahatca yazabiliyorum.hasta olan yakınınızı yanlız bırakmayın destek olun diyorum son olarak
Eger yapabilecegim herhangi bir yardım varsa yardıma hazırım mail adresim coachman54@hotmail.com
hepinize tekrar saglıklı neşeli günler diliyorum…
merhaba;
bu hastalığı bugün ilk defa duydum eski erkek arkadaşımdan…kendisine rahatsız olduğunu ve dr a gitmesi gerektiğini söylemiş ve iki gün önce onu terk etmiştim.dr un koyduğu teşhiş iki uçlu mizaç bozukluğuymuş…yaklaşık 8 aydan fazladır süren ilişkimizde ondan kaynaklanan yüzlerce gelgit sonucu yüzlerce tartışma yaşadık…yanyana otururken aniden sinirlenebiliyor, sonra sebebini anlayamadığından yaptığına üzülüp sebebin ben olduğumu söylüyordu.çok yıprandım..onu bir daha görmek ve hakkında bilgi almak istemiyorum.
umarım bu hastalığı olan herkes çevresindeki insanlara zulm etmeden gerçeği görür ve iyileşir.
Benim eşim de manik depresyon hastası. Altı yıldır çektiğimiz sıkıntı anlatılır gibi değil. Son derece hassas, iyi niyetli ve şevkatli bir insan olmasına rağmen bu atak dönemlerinde kendini dev aynasında görmeler, dünyayı kurtaracak güçte olduğunu düşünmeler beni o kadar rahatsız ediyorki anlatamam, normal dönemlerindeyken bile kafamda hep acaba duygusu var. Yaptığı her hareketi hastalığa vermeye başladım. Herhalde bende de paranoya başladı. Şu an başka bir bayanla ilişkim var ve eşimden ayrılmayı düşünüyorum.. Tek arzum bu ayrılmadan onun daha fazla zarar görmemesidir. Hala kendisine açılamadım nasıl cesaret edeceğimi de bilmiyorum
Bende bir manik depresif hastasıyım
Şu anda lithuril ve rexapin olmak üzere 2 tane hap kullanıyorum ve yan etkilerinden kilo almaktan yada vucuduma hapların vereceği zararlardan çok korkuyorum ilaçlara yeni başladım…Bundan 3 yıl önce yine şimdikine benzer şikayetlerle doktora gitmiş farklı ilaçlar kullanmıştım…Hala bana sanki hasta değilmişim bunlar benim uydurmammış gibi geliyor bir dönem kendimi oldukça iyi hissediyorum bu dönemde hastalığımı tamamen inkar ediyorum ve bunun bir tedavisinin olmadığını söylüyorlar o zaman niçin ilaç içiyorum birde spor yaptığımda kendimi biraz iyi hissediyorum ama bu kullandığım ilaç rexapin uyuşturuyor sporda yapamıyorum çok sarsıyor beni yinede düşüncelerim azaldı gün içinde beynimden gecen düşünceleri kontrol edemiyordum şimdi daha durulduğunu hissediyorum…ayrıca ilişkilerimde yürümüyor sağlıksız kısa vadeli ilişkiler yaşıyorum çok yorucu benim için…
ben 2000 yılında bu hastalıga yakalandım 25 yaşındayım .3 kere atak geçirdim ve lithuril kullanıyorum zebrax kullandım.ataklar 2 sene olmuyo 2 sene sonra oluyo tam düzeldim derken fazla seviniyorum bazen sevinilecek olaya aşırı seviniyorum. bu hastalıkta aşırı sevinmeyeceksiniz aşırı üzülmeyeceksiniz.o dengeyi bir koruyabilsem belkide hiç hastalanmayacagım.bir kariyerim var ama bu hastalık herşeye engel oluyo şimdide nişanlandım ve evlenmek istiyorum çok seviyorum ve eger onu üzersem evlenince beni bu kadar seven birini ve hastalıgımı söyledim açıkladım vazgeçmiyor benden seni her halinle kabul ediyorum diyor onun ilerde üzülmesinden çok korkuyorum.çok seviyorum onu
bana yardımcı olun bir iki cümle yazın arkadaşar
Hastayım diye bir kenara itilecekmiyim kendime çok güvenim var ama insanların gözlerindeki o acıyıcı ifadeyi görseniz kendi kendinizden nefret edersiniz ya!!!!!!!
bende manik hatak hastasıyım
Ben bu hastalığı çok yeni öğrendim.Biten bir ilişkim var.ilişkimin bitme sebebi bu ve karşımdaki insan hastalığını kabul etmiyor.Hiç bir şekilde yardımcı olmama izin vermiyor.Çok bilgili ,doğru dürüst ,sevecen çok tatlı bir insanın bu hale gelmesi herkesi kendin den uzaklaştırması onu seven biri olarak bani çoook üzüyor.Ailesinin durumu bilip bilmediğini bilmiyorum.Söylemek istiyorum ama ne tepki alacağı mı bilmiyorum.Ailesinde bu hastalık yaşanmış olan kişilerde olma olasılıgı daha yüksekmiş.Ben sizlerden nu nasıl ikna edebilirim.Ne yapmam gerekiyor.Hayatın annamsızlığından,gereksizliğinden bahsediyor.1,5 yıl sonra öleceğini söylüyor.Beni daha fazla hayal kırıklığına uğratmamk için ayrılmamız gerektiğini,daha öncede ataklar yaşamış bana birdaha olmayacağını düşündüm ondan bu ilişkiye başladım diyor.Hiç bir zaman evlenemeyeceğini,kötü biri olduğunu bunu gibi şeyler .Bana en azındandoktor tavsiye edebilirsiniz.Aslında teşhis nedir onu bilmek istiyorum.Bu zor durumdan herkesin kurtulması dileklerimle…
bazı yazılar beni çok mutlu etti 25 yaşındayım 3.5 yıldır ilaç kullanıyorum önemli olan hastalığı kabul edip ilaca devam etmek ve hayata sevdiklerimize sıkı sıkı sarılmak
rabbim tüm hastalara şifa versin
hayatim kabusa dondu esim 3 aya yakindir bu hastaliga yakalandi ne yapdini bilmiyor doktora gitmeyi kabul etmiyor aniden guluyor sarkilar soyluyor aniden sinirlenip butun ailesine saldiriyor herkes sasirmis durumda asiri para harcama tanimadi kisilerle sohbetler ediyo yerinde duramiyo fikirlerine karsi cikinca hepimizi ruh hastasi oldumuzu diyor sasirmis bicimde dehsete kapiliyoz umarim tedaviyi kabul eder destegimiz sonsuz ama hic istemiyor kimseye guven miyor saskin ve cok uzulerek agliyoz sadece allah herkese sabir sifa versin
ARKADAŞLAR BU HASTALII GEÇİRMİŞ KİŞİLER VE BU HASTALIĞI YENENLER VARSA LÜTFEN BANA YAZSIN BU HASTALIK KALICIMI
EVLENECEGİM KORKUYORUM MANİKATAK HASTASIYIM ACABA EVLİLİĞİMİ KABUSA MI ÇEVİRİRİM.KİMSEYE ZARAR VERMEK İSTEMİYORUM. AMA EVLENECEGİM KİŞİYİ ÇOK SEVİYORUM.SÖYLEDİM HASTALIMI VE BENİ BU HALİMLE KABUL ETTİ.AMA ACABA ONU ÜZERMİYİM EVLENİNCE BU HASTALIKLA OLUNCA ÇEVRENİZDEKİLERİ ÇOK ÇABUK KIRABİLİYORUM.AMA KENDİME GÜVENİYORUM.NE OLUR BANA YARDIMCI OLUN FİKİRLERİNİZE İHTİYACIM VAR.25 YAŞINDA BİR KIZIM LÜTFEN FİKİRLERİNİZE İHTİYACIM VAR.İLGİNİZ İÇİN TŞK. BİRKAÇ KELİME YAZMAK ZAHMETİNDE BULUNURSANIZ TŞK EDERİM
SAGOLUN
CANSU
sevda merhaba bu hastalıgı taşıyan arkadaşlarım 48 yaşındayım 23 yaşından beri bu hastalığı taşıyorum bu hastalıkta aileler en büyük ilaçtır çünkü onların size karşı davranışları çok önem taşır kesinlikle ailede şiddet olmaması gerekir bu şiddet kime yönelik olursa olsun hastayı büyük yıkım içinde bırakır ailenin dengesiz davranışları hastayı çok yakından ilgilendirir ve yıkar hatta tedavi bile görse hasta o eve döndüğü zaman ondan çok iyi olması beklenemez sadece ilaç uyuşuklugu içinde gezer aslında ben bi hasta olarak ailelerinde kontrol altına alınması davranışlarının pisikyatrılarca ilgilenilmesini öneriyorum bana gelince benim ailem şiddet yanlısı diil aile ortamında huzurluyum ama etrafımda benim gibi hastaların bazılarının ailelerini gözlemledim hastadan daha atak hasta gibi davranışlarda bulunuyorlar bende lithurille rekapin kullanıyorum ne varki sağlıklı insanlardan farkım mutsuzum hiç bişeyden zevk almıyorum ama bu hastalıkla yaşamaya alıştım inşallah tıp ilerlerde bu hastalıktan ilaçla yaşamaktan kurtuluruz yanlız şunu tavsiye edebilirim hava almak yürümek müzik dinlemek iyi geliyor bu hastalıga bak eger evlenirsen gerçekler acı ama bizi taşımak çok zor o yüzden evlenecegin insana bınu çok iyi anlatman gerekli sürekli ilaçlarını aksatmadan kullan kullanırsan eğer belki kökten geçmez ama en azından tekrar etmez hepinizi seviyorum allah hepimize şifa versin hocalar bu işi bilmez bize gereken doktora gitmektir hoşçakalın
Öncelikle herkese merabalar.Ben belki bi manik depresif deilim ama 7 yıldır major depresyon hastasıyım.ve bu hastalığımı çok uzun zaman dır kabulendim,biz insanız bi şekilde elbet hastalıklarımızda olacaktır.Yalnız şunu bilmenizi isterim bu hastalıklara yakalanmak bizlerin elinde deil,tabi dış etkenlerin etkiside var toplumda bi türlü anlaşılamamak gibi,bunun sebebide bi gerçektir daha zeki ve ince fikirli olmaktan kaynaklanıyor bana göre bu da bi özelliktir güzel bir özellik.kimin sizi ne şekilde anladığı,sizlere ne tür hareketler sergilediklerini dert etmemeye bakmak en iyisi bence,çoğumuz bunu yapamayız elimizde deildir ama günümüzde artık herşeyin çaresi var.ben her depresyon ataklarımda vakit kaybetmeden doktora gittim ve hepsinden de fayda gördüm.Bu hastalıkları geçirmiş biri olarak söylüyorum tekrarlama riskleri çok fazladır belkide sizinde ölene kadar savaşmanız gereken bi hastalığınız haline gelecektir.Çok yıprandım dehşet verici günler geçirdim hayattan nefret etmek hiç bir şeyden tat alamamak gibi,ve devamlı hayır böyle devam edemem bu bi hastalık dedim kendi kendime hastalığıma yenik düşmemeliyim dedim ve ilaçlarımı hiç aksatmadım hastalığımın devamlı bilincindeydim.Şimdi yine ilaç kullanıyorum ve bundan hiç rahatsız deilim.Çünkü ilaç kullandığım zaman kendimi iyi hissediyorum ilaçlar bana faydalı.Bu tür hastalıkları diğer hastalıklar gibi görsek,bi kalp hastalığı gibi yada şeker hastalığı gibi ve diğer hastalıklar gibi,çünkü inanın hiç bir farkı yok diğer hastalıklardan,sinirlerde vücudumuzda büyük önem taşır ve sinirlerimizde diğer yerlerimiz gibi hastalanabilir ve en güzel yanıda çaresi var.Ya olmasa ama var çaresi inanın iyi birdoktor ile sağlığınız yerine gelecektir devamlı o doktora gitmek zorunda kalsanız bile iyi ve sağlıklı olacaksınız inanın.
mrb. yazılanları okudum. ya bende manik depresifim.beni psikoloğa getirdiler.başıma gelenlerden sonra,doktora anlattım anlattım sen bipolarsın dedi.o ara tabi hastalık şiddetliymiş ben kabul etmiyorum..ilac kullanacaksın dedi baana ….bendekullanmam dedim.çünkü önceden yani hastalık başlamadan önce..bi kezzap kalmıştı icmemiştim.. hepsine tövbe ettim bi gecede…birden değiştim..uyku falan uyuyamaz olmuştum..tabi uykusuzlukdan bi şikayetim yok..anlatılanları artık siz toparlarsınız..kusurada bakmayın bu arada ha değerli hafızalarınızı yormak istemezdim böyle bi yazıyla..neyse fazla uzatmayalım..şimdi namaz kılıyorum…bu hastalığın bende keşfi 3 ay önce başladı.. kendimi bu duruma sokan benim.çok düşündük olur olmaz..herşeyi… zaten kendim aynı zamanda sackıran hastasıyım..buda düşünce kaynaklı bi hastalık..düşünmekden değil kafada..vucudun hicbiyerinde sackalmadı..abi napalımoldu bikere olduk bipolar..bu beyne biraz daha yüklenirsek bu hayat solar…Allaha şükürler olsunki hidayete erdik.. namaz kılıyorum..bu dünya zaten gecici…bu dünyada bu hale kahredip… şeytana uymak yersiz..ben şifa bulacağıma inanıyorum..namazlarımda hep Allahıma yalvarıyorum.. sizde yapın..tedavinin yanında. yine bi tedavi gibi insan hissediyo iyileşeceğini…maniside depresyonuda iyi bişi değil bu işin.
benim bi sürü hastane yatışım var. beş yılım gitti ama şimdi ataklarım azaldı bunada sükür
Arkadaşlar birşey öğrenmek istiyorum.Bende çok yakından yaşadım bu olayı daha öncede yazmıştım eski eşimde vardı bu problem.Fakat şimdi merak ediyorum,bu olayın geçmişte yaşadıklarıyla bağlantı ihtimali varmıdır acaba.(ailesinden gördüğü darp,hatırlanmıyacak kadar kötü bir mazi gibi) olabilirmi? aydınlatırsanız sevinirim…
merhaba ben esra bende aynı hastalığı çekiyorum, yaklaşık 4 seneden beri çekiyorum, ama bir türlü iyi olmuyor, her türlü ilaçları kullandım, şuanda beynimi odaklayamıyorum, mutlu olamıyorum, hiçbir şeyden zevk alamıyorum, dışarı çıkmak istemiyorum, cerrahpaşa da bir ay yattım, benim iki uçlu mizaç bozukluğu olduğunu söylediler, ne yapmam gerekir, hastalığımı nasıl yenebilirim,
emin olun sizin elinizde morel çok önemli ilaçlara devam doktor kes diyene kadar
Bu yazıyı yazarken bu kadar çok yorum geleceğini tahmin bile edemezdim. Benim için sıradan bir yazıydı, bu yorumlaır okuduktan sonra iyi ki yazmışım dedim, bu sıkıntıdan muzdarip ne çok insan varmış, iyi ki paylaşmışsınız hissettiiklerinizi…
ben aygur, ben 22 yıllık evlilikten sonra eşimin kişilik değiştirmesi sonucu evliliğimizde problemler başladı.öncesinded vardı tabii..ama ben bilemiyordum, ve eşimin aşırı baskısı sonucu sırf dayanamadığıımdan eşimden ayrılmak zorunda kaldım.eşimi götürdüğüm dr, eşime manik depresif tanısı koydu,ama eşim hiç kabul etmedi.22yıl önce yaşanan bir olayın hesabını soruyor ,sürekli beni suçluyor,yalan söyliyor,geçmişte yaşanan hatırlayamadığım detayların bile hesabını soruyordu,en sonunda evimizi terkedip, iki çocuğumla brni bırakarak terketti.kendisi hasta olduğuna inanmadığından bir türlü dr,a gitmiyor.herşeyde beni suçluyor bütün olumsuzluklatı bana yıkıyor, şaşırdım. Allah aşkına eşimin davranışları, eşleri bipolar olanlarınkine uyuyor mu? ayrıca eşimi nasıl ikna etmeliyim, o bunu göremiyor…a-mil adresim aygurcos@hotmail.com…lütfen yazın..çok çaresizim..herkese kolaylıklar
begüm hanıma yazmak istiyorum, begüm hanım eşlerimizin benzer durumlsrıyls ilgili yazışabilir, birbirimizden bilgi alışverişinde bulunabiliriz..selamlar a_mail adresimi yazıyorum aygurcos@hotmail.com..direkt yazabilirsiniz ,memnun olurum
MERHABA BENİM ANNEMDE İKİ UÇLU MİZAÇ BOZUKLUĞU HASTASI 17 YAŞINDAN BERİ (şu an 54 yaşında) 2 SENEDE BİR AĞIR NÖBETLER GEÇİRİOR. HASTANEDE 2 HAFTA KALDIKTAN SONRA DÜZELİO AMA 2 SENE SORA YİNE AĞıR Bİ ŞEKİLDE TEKRARLIO. BU HASTALIĞIN KESİN Bİ ÇÖZÜMÜ WARMI ACABA BU KONUDA Bİ BİLİRKİŞİ YADA BU HASTALIKTAN KURTULMUŞ BİRİ VARSA LÜTFEN BANA YARDIMCI OLSUN TEŞEKKÜRLER….
arkadaşlar manik atak olanlar bu kadar çok demek bende manik atak hastasıyım .Şunu merak ediyorum.Manikatak geçiripte bu hastalıgı yenen varmı bana yazın
cansu.2306@hotmail.com
merhaba bende geçen yıl mizaç bozukluğu yüzünden 21 gün hastanede yattım dokturum bana pek öyle atlatılmayacak bir hastalık olmadığını söyledialdığım ilaçlar çok iyi geldi başta 5 tane ilaçla tedaviye başladım ama dokturumun gözetiminde ilaçları yavaş yavaş bıraktım şu anda sadece depakin denen bir ilaç kullanıyorum 5 yıla kadarda kullanmam gerek ilaçlardan bu kadar korkmayın kendimi eskisi kadar iyi hissetmesemde yinede iyiyim ne olursa olsun bu hayatta sizi seven insanlar olduğunu düşünün helede çocuklarınız varsa dahada mücadeleci olun bununla yaşamaya alışın bende zaman zaman dengesiz davranıyorum içimde sürekli bir aşık olma isteği oluşuyor sonra aman diyorum hayat ne kadarda sıkıcı saatlerim birbirine uymuyor en çok bu gel gitler beni yıpratıyor siz yinede kendiniz içinde olmasa sevdikleriniz için çabalayın herkese acil şifalar
Manik hastalığının tek ilacı vardır o da LEPONEX dir arkadaşlar. çetin
TEK SIKINTIM TEDAVİ AŞAMASINDAYKEN,8 AYLIK TEDAVİ SÜRECİNDEN SONRA SOSYAL BİR ORTAMA GİRMEYE BAŞLADIĞIM ŞU SIRALARDA ERKEKLERE OLAN CİNSEL YA DA HİÇ SEBEPSİZ OLAN İSTEĞİM(EVET BU SEVGİLİM OLABİLİR YA DA YOLDA YÜRÜRKEN KARŞIDAN GELEN BİR ERKEK NEDEN SEVGİLİM OLMASIN)…YANIMDAKİ BİR ERKEĞİN BENİ TAHRİK ETMESİ YETİYOR.KİM OLDUĞU ÖNEMLİ OLMADAN HEMDE..ÜSTÜNDEN 1-2 HAFTA GEÇİYOR BAŞKA BİRİYLE BAŞKA BİR HATA DAHA.HATA DEDİĞİM ŞEYDE ÖPMEKTEN ÖTEYE GİTMİYOR.AMA BENİ DERİNDEN YARALIYOR…BEN SOSYAL ORTAMDA ARKADAŞLARIMA NORMAL BİR GÖZLE BAKAMAYACAK MIYIM?DEPRESYONDU BİLMEM NEYDİ BUNLARDAN GEÇTİM.TEK DERDİM BEN BÖYLE BİR KIZ DEĞİLDİM.2 SENE ÖNCE ELİNE ERKEK ELİ DEĞMEMİŞ SEVECEĞİ ERKEĞİ BEKLEYEN KİMSEYLE ÇIKMAMIŞ BİR KIZDIM.ŞİMDİ İSE BİR ERKEĞİ ÖPMEK ÇEREZ GİBİ BİŞEY OLDU.ONUN DIŞINDA ÖZGÜVEN,RAHATLIK,”KİMSE BENİ SEVMESEDE OLUR” GİBİ ŞEYLER ZERRE RAHATSIZ ETMİYOR BENİ.BENİ BU CİNSEL İSTEK MAHVEDİYOR..DARALTIYOR.ONUN DIŞINDA HALA NEŞELİYİM.HALA HAYATA POZİTİF BAKIYORUM.İYİLEŞEĞİME DE YÜREKTEN İNANIYORUM..AMA ŞU İÇİMDEKİ İĞRENÇ İSTEK OLMASA…
HEPİMİZE GEÇMİŞ OLSUN BU ARADA:)
BU ARADA HASTANEDE YATMADIM.DIŞARDA OKUYORDUM VE OKULDAN AYRILMAK ZORUNDA KALDIM.BU BAHSETTİĞİM ERKEKLERE OLAN ZAFIMINDA YAŞ VE KATAGORİ SINIRLAMASI YOK(BİR YAKININ,BİR DOSTUN,HATTA SANAL ORTAMDAN Bİ ARKADAŞIN).DURUM VAHİM GERÇEKTEN.ACABA BEN MİYİM HASTALIĞI BU YÖNLÜ YOĞUN YAŞAYAN MERAK EDİYORUM GERÇEKTEN.2 YIL İÇİNDE ÇOK HATAM OLDU VE BU BEN DEĞİLİM DEDİM.DOKTORA DA BU VESİLEYLE GİTTİM.HANİ HAFİF KIZLAR VARDIR YA..SANIRIM BEN ÖYLE OLUYORUM AMAN ALLAHIM DEDİM YAAA:( AMA ÖYLE DEĞİL ELBETTE.YİNE DE TEDAVİ SÜRECİNDE BÖYLE ŞEYLERİ HALA HİSSEDİYOR OLMAM BENİ DÜŞÜNDÜRÜYOR.YAKLAŞIK 1 HAFTA SONRA KONTROLÜM VAR.DOKTORA SORMADAN Bİ FİKİR EDİNEYİM DEDİM.SANIRIM ATAK DÖNEMİNDEYİM.ARKADAŞLAR ALLAH YARDIMCIMIZ OLSUN.AMA ŞUNU UNUTMAYIN HİÇBİR ZAMAN.NE OLURSA OLSUN BÖYLE ŞEYLERİN MORALİMİ BOZMASINA İZİN VERMİYORUM.ATLATMAYA ÇALIŞIYORUM.TEK DERT ETTİĞİM NAMUSUMA ZARAR GELMESİ..BİLMİYORUM HAKSIZ MIYIM?…
MORALİNİZİ YÜKSEK TUTUN.HASTALIK BİZDEN KORKSUN.O YOKKEN BİZ VARDIK;)
Arkadaşlar benim hikayem biraz daha farklı ben obsesifim 3 yıldır tedavi görüyorum , bir hata yaparak doktorumun bilgisi dışında doktor değiştirdim.Bana aldığım ilacın yan etkisi olarak iki uçlu mizaç bozukluğu tedavisi uygulamaya başladılar ve diğer hastalığım içinde o….+ lithuril başladılar. Bir hafta süper iyi hissettim sonra tekrar mutsuz isteksiz ve bunalım takılan biri oldum. Şu anda tekrar doktor değiştirdim lithuril alıyorum, terapi görüyorum ve obsesifliğim içinde başka bir ilaç kullanıyorum. kararlıyım bu hastalık beni daha fazla mutsuz edemiyecek.
Acil sifalar dilerim.
Herkese selam arkadaşlar 3 yıllık çok mutlu
evliydik ve ve eşim 2 ay önce ansızın boşanmak istediğini söyledi kahretsinki benim manik-depresif olduğunu öğrenip algılamam 2 ayımı aldı psikoloğa gittik ondan bile kendini gizlediki en iyi psikoloklardan biri ben doktoruna anlatmama rağmen iyi dedi cipram verdi ve kısa surede bıraktı eşim ihtiyacım yok diyerek.Bu arada bende dengemi kaybettim ve onun metaforik tanımlamalarının içerisinde git geller yaşayarak birbirimizi yorduk 3 gün var akrabalarının yanından gelmesine ve dava açmamı evi terk etmemi tek başıma benim ayakta kaldığımı görmek istediğini söyledi sonrası meçhul bende çaresiz tamam diyerek söz verdim geçmişinde çok travmaları var ve ailesindede budurum kimilerinde hasıl olmuş.Yalvarırım yardım edin ve akıl verin ilaç kullanmıyor kabulde etmiyor bu arada bende duruldum sakin hareket etmem gerektiğini öğrendim ne olur birileri yazışsın benle tavsiyelere bilgilere çok ihtiyacım var.Allah herkesin yardımcısı olsun.
Slm arkadaşlar daha önce de yazmıştım Doktorum şimdide bana bipolar bozukluk teşhisi koydu.
Dünyalar benim olsada kimilerine göre mutsuz ve yalnız biriyim. Hayatımı paylaşabileceğim bir insan olsa ve 2 tane cocuğum olsa benden mutlu kimse olmaz diyorum. Daha sonra o sorumluluk duygusu, herseyi kontrol etme, düzenleme, organize etme çabam yok mu beni vazgeçiriyor. İnsanlar bazen çok kaba olabiliyor. Herkese ve herşeye inat yaşamak için çaba sarfediyorum. Yorumlarınızı bekliyorum.(bana yardımcı olursanız çok mutlu olurum)
Sevgiyle kalın…
sevgili zeus arkadaşım geçmiş olsun diliyorum önce
eşin için e mail adresini verirsen yazışmamız daha kolay olur .sen evlenmeden önce eşininin manik defresif oldugunu bilmiyormuydun bunu sana açıklamadılarmı yoksa hastalık evlendikten sonra mı ortaya çıktı?
eşini seviyorsan ve ayrılmak istemiyorsan çok sabırlı olman gerekir.sevgiyle sabırla herşeyi çözebilirsiniz.
bende manik atak hastasıyım ve bunu nişanlıma ta başta söyledim herşeyi önceden bilmesinde yarar vardı sonra benden neden sakladın demesi beni çok üzerdi.
senin eşin şu anda senden boşanmak istiyor ama bunu bilinçli olarak yapmıyor. insan hastayken en sevdiği insanlar o zaman ona çok kötü görünebiliyor .ama sadece hastayken sağlamken değişiyo
Soru: Çoğumuz farklı yollardan, ayrı ayrı yaşamlardan gelmemize rağmen, yürürken kullandığımız patika yollar hep birbirimize rastlamamıza sebep oldu.Kimi zaman okyanus olduk, kimi zaman kasırga ama hep aynı noktada ve aynı tavırda meydan okuduk aklımızca hayata.Olmamız geektiğinde yada olduklarımızdan bıktığımızda kuraklık yaşamaya başladık.Hormon almış beynimiz, vucudumuz ve yüreğimiz; doğada, insanda, hayvanda, bitkide aradık kuraklığımızın sebebini.
Biz harikayız değil mi? Biz sevgi doluyuz, biz oturduğu yerden seyretmeyenlerdeniz, biz içi başka dışı başka değiliz, biz kendimizden başka herkesi düşüneniz, anlayacağınız biz süperiz.İşte bu nedenlerden ötürü kaldıramıyoruz yaşamı, aşırı duyalılıktan…O nedenlede hep haklıyız ama belli ki bir suçlu var oratada, bunu düşünürken işte anlatılan rahatsızlıkları(belirtmiyorum bulaşmasın diye)yaşıyoruz.Ta ki “TEK” bir soruyu kendimize sormayı başarana dek…
Yani şimdi sizce, sadece Küresel ısınma mı bunlara sebep?
(Biri İclal Aydın mı dedi?)
Herkese acil şifalar diliyorum!
sevgili zeus, yazını okudum, yaşadıklarını gayet iyianlıyorum, inan sen sadece bunları yaşamıyorsun, senin yaşadıklarını bende yaşadım.benim eşimde 22yıllık evlilikten sonra ayni durumlar başladı. belki öncedende vardı, ama hastalığa ait bu kadar bilgili olmadığımdan bu huyudur diye anlayamadım.bana önce sevmediğini ayrılmak istediğini söyleyip,gizlice tayin istedi vede gitti.sürekli gelgitler yaşıyordu.bana gittikten sonra sana dava açtım,yakamı bırak dedi. oysa açmamış, a dava açtı diye bende davaaçtım, meğer blöf yapmış.bana her seferinde senden boşanacağım diyordu. resmen zulum ediyordu. bu arada ek işler yapmış, hepsinde zarar etmiş , milyarlarca borcu var.ama ben onu rahatsız diye bırakmadım, hala arkasındayım.bu teşhisi burada zar,zor ikna ettiğim doktor koydu fakat tedavi olmak istemedi.halada istemiyor. tıpkı eşinin dediği gibi ayaklarının üzerine durmalısın diyor, zaten ben ayaklarımın üzerindeyim. 2 senedir bizden ayrı,çocukları dahi aramıyor. ben bu durumdada ümitliyim.kendisinin bunu farketmesini, belkiyorum.bana eşinle olan hastalıkla ilgili söylemlerini yazarsan hem paylaşırız,hemde birbirim,z, motive ederiz.aygurcos@hotmail.com selam ve sevgilerimi iletiyorum
arkadaş lar bende aynı hastalığı çekiyorum sizinle 20 yaşında bi büyük atak geçirdim her yeri kırıp geçirdim 2 senedir tedavi görüyorum ama şuan iyiyim bazen çok fırlama biri oluyorum bazen acıların çoçuğu oluyorum günüm tutmuyo ama şundan eminim bu hastalık isterse insana vız gelir ki benim şuan yaşadığım hayatı yaşamak istemessiniz şunu merak ediyorum ya ilaç kullansan bile çok ufak atak geçiriliyomu yani ben bundan emin olamadım kendimi devamlı ölçmekteyim acaba sorusu çok oluyo cevap yazarsanız sevinirim birbirimize yardımcı olalım arkadaşlar hepimiz birimiz birimiz hepimiz için unutmayım bizi ancak biz annarız bu sorumu yanıtlayın arkadaşlar lütfen aynı düşünen varsa yazsın
arkadaşlar 17 yaşımdan beri psikologlardayım depresyon teşhisi konuldu hep bir sürü ilaç kullandım ama hep yarım bıraktım bi dönem iyi oldum ve evlendim suan23 yaşındayım ama evlendigim günden beri hep kötüyüm tekrar gittim psikologa ilaç verip gönderdi defalarca intehar girişimim oldu ama başaramadım sonra teslim oldum bu ruh haline baş agrısı nedeniyle gittigim doktor psikologa gönderdi 2 aydır tedavi oluyorum manik depresifim yani bu sefer kararlıyım ilaçlarımı düzenli içiyorum ama çok agır geliyo bunun için işten ayrıldım evde uyuyorum bütün gün ve aglıyorum hep kendime çok acıyorum kurtulur muyum birgün bu ruh halinden sizce kendimden bıktım herşey anlamsız geliyo
Merhaba,
benimde esim manik-depresif.Ne kadar zor gunler yasadıgımız anlatamam. Bir kabus yasıyorum. Esime deli gibi asıgım. Onu bırakmayı asla dusunmuyorum fakat karsımda 3 insan oluyor. Ve ben bu 3 insandan sadece bir tanesi ile hayatımı gecirmek istiyorum. Diger 2 insanı içinden silmek istiyorum.
Bu mümkün mü?
İçinde surekli yasamak istedigi cinsellik var,bu ne zaman bitecek..Hayatımıza surekli gereksiz insanlar sokuyor. Su an ilac tedavisinde 2 hafta oldu hala duzelmedi..
Depresyona girdiginde ise evden cıkmıyor.
yorgunum …
Tebrikler kırmızıyeşil…
Bu kadar güzel genelleyemezdin..Bak ben kendimi nasıl tanımlıyorum…
” Kendimi;
Mütemadiyen yüksek basınçla konuşan; hiperaktivite ile istem dışı bir şekilde kanalize olmuş; bipolar Bozukluk ilkeleri çerçevesinde şekillenmiş; resmen farkındalığın farkına varıp kendini hem çözümleyip,hem problemleyen yegane zor şahıs olarak anlatmak isterim.”
…………
Yahu ne kadar güzel…Benden bir sürü daha..Bir tesadüf eseri ki bunu sık yapar oldum bu aralar deli gibi google da manikler ile ilgili bi site varmıdır diye dolanıp duruyorum, tıkladıklarım kapanmış artık ..Sonra bu forumu yakaladım ve sizleri..Keyifli gerçekten..Üzerinde önemle durulması gereken değerli şahsiyetleriz biz….
Teşekkürler ednah:)
Tanımlaman çok uzak değil sanki bana…Şahsınızı değil ama tanımlamanızda ki şahsı, tanıyormuyum ne? Bağımlılık yapan bir yer burası bakmadan, okumadan geçilecek bir yer değil. Rahatsızlıklara iyi geliyor:)
bu derdi çeken arkadaşlara sesleniyorum belki merak edenlere faydam dokunur siteyi yeni keşfettim zaman buldukça bende katkı sağlamaya çalışacağım benim hikayemde25 sene öncelere dayanır kızım şimdi 23 yaşında ben bu saç ayağında yükü kaldıran tarafım hasta olan eşim.yaşadıklarımızı anlayan insanlara yazmak bunca zamandan sonra bende yeni bir duygu oluşturuyor.senelerce etraftan erkek olduğumdan ve insanların cehaletinden daha doğrusu hastalıktan haberleri olmadıklarından suçlanan tarafta olmuşumdur şaka maka ömrümüzü bu hastalıkla yaşayarak doktor hastane kapıları eskiterek sevdiğimiz insanıda yarı yolda bırakmadan 49 yaşına geldik ama nasıl bir allah bir ben biliyorum.bazı arkadaşlar eski tarihli sorularla tecrübesi olan varsa cevaplasın gibi taleplerde bulunmuşlar bundan sonra yeni tarihli mesajlarda merak ettikleri birşey olursa yardımcı olabilirsem gerçekten sevinirim. herkese gece ve gündüzünün huzurlu geçmesi dileği ile selamlar.
cingıla yazıyorumbenim eşimde bipolar bozukluğu var beni çok yordu. hyaşanılan herşeyde beni suçluyor,beni sorumlu tutuyor,adeta bendeb
n öç almaya çalışıyor ve en kötüsü hastalığını kabul etmiyor, dr,a gitmek ıstemiyor. sizin eşinizle birlikte buna benzer şeyler yaşadınız mı YAZABİLİRMİSİNİZ
*
ben bu rahatsızlığı 2005 yaz sonuna doğru yaşadım.ağlama krizine girdim evde yalnızdım buna sebep erkek arkadaşımın beni haksız yere suçlamasıydı.[benım cep tel.aramalarını kendi cep tel.le yönlendirmiş benim haberim yok ve cebim kapalı olduğunda onu arıyorlarmış.o akşamda benim cep tel nomu herkese verip beni aratıyorsun dedi ve ben böyle birşey yapmadım dedim inanmadı.]sinirlerim çok bozuldu ve ağlamaya başladım sesime ev sahibimiz geldi zorla dükkanın tel aldı aileme haber verdi.gerisini pek hatılamıyorum beni eyüp ssk ya götürmüşler,ertesi günde haseki, sonra bakırköyde açtım gözlerimi.1.5 ay şok tedavisi gördüm.şu anda ilaç kullanıyorum[depakin,zeprax]zepraxsı 10mgr dan 5 indirdi doktor.şu anda ist. dışında olmamdan dolayı 8-9 aydır kontrollerime gidemedim.işe başladım 3 hafta oldu.kendimi iyi hissediyorum,bazanlar kendimi boşlukta hissediyordum ama şu anda böyle bir şey yok.namazımı kılıyorum,ALLAH’a dua ediyorum.ondan ayrıldım.bir evlilik teklifi aldım pipolar rahatsızlığım var dedim ve herşeyi anlattım biraz düşündükten sonra vazgeçti,benim evi terkedeceğimi düşünmüş onun söylediklerinin tam tersi bir yapıya sahibim aslında hiç sorun etmiyorum.şu an 29 yaşındayım hayırlısı ne ise o olsun.hastalığın bir çok özelliğini taşımıyorum sadece bazı durumlarda çözüm yolu bulamıyorsam umutsuzlanıyorum,zaman geçtikten sonra görüyorumki umutsuzluğa düşecek bir şey değilmiş.hafıza ve unutkanlık proplemim var en çok bunda zorlanıyorum.ben bu hastalığı yeneceğime inanıyorum.herkeste inansın pipolar hastalıktan önce biz vardık dünyada.ALLAH herkesin yar ve yardımcısı olsun.hoşçakalın tokya14_77@hotmail.com
mrb ben sınıf öğretmenliği bölümünde okuyan bir üniversite öğrencisiyim.okulumu manik depresif nedeniyle dondurmak zorunda kaldım.çünkü beynim eski performansında değil.namaz kılmak bana terapi gibi geliyor dnemenizi öneririm dularda çok etkili.kulandığım bazı ilaçlar sanrılarımı durdurdu fakat hala sorunlar yaşıyorum mesela suskun bir şekilde cümle kelime üretemeden yaşıyoru m bu çok sıkıcı birşey ayrıca algılamam çok zayıf okuduğumu ve bana söylenenleri idrak edemiyorum eskisi gibi.sizlerde de oluyormu bilmiyorum şuana kadar duymadım vücudumda sürekli bir kasılma söz konusu kendimi aşırı derecede yorgun bitkin hissediyorum.4 yıldır bu hasatlıkla mücadele veriyorum.iletişim kurmakta zorlanıyorum devamını getiremiyorum.aynı sorunları yaşayan arkadaşlar varsa mail adresime yazarlarsa sevinirim görüşelim birbirimizden birşeyler paylaşalım.adresim stendhal84@hotmail.com
Merhaba,
Tüm yazılanları dikkatle okudum. Bir kaçınızı msnime ekledim.
Bende annemin “iki uçlu mizaç bozukluğunu” bugün öğrendim. Hastaneden 2 gün önce çıktı. Yanına gittiğimde gördüm, ve google’da araştırıp sizi buldum. İyikide bulmuşum.
Ben ilkokulu bitirince annemle babam ayrıldılar. Neler yaşadığımı, eğer yukarda yazılanları okuduysanız anlayabileceğinizi düşünüyorum. Çünkü bazen annemin yaptıklarını, ben bile kendi bilinciyle yaptığını düşünüyorum.
Annemde çok zeki ve ince fikirli biriymiş. (Benim gibi :)).
Neyse bunlar bi kenara, annem ve babam yüzünden bazen öğle şeyler yaşıyorumki bende hasta olduğumu düşünüyorum. Yaşadığım üzüntüler beni hayata duyarsızlaştırdı. Evlenmeyi düşünmüyorum, beni seven hatta benimde hoşlandığım insanları dahi oyalıyorum. Annemle yaşadıklarımı düşününce, ayrılca babamda alkoliktir
Ben haklıyım. En azından ilerde onlara yardımcı olmayı ve tek başıma mutlu olmanın yollarını arayacağım
Annem eksiksiz bi hastadır. Anlattıklarınızın aynısını ben yaşadım. Bu hastalıktan kurtulan kimse yok mu ya.. İnsan çok üzülmeden veya çok sevinmeden yaşayamazki? Zaten böyle şeyler bizim elimizde değildir
bende yaklaşık 2 senedir bu rasızlığı yaşıyorum ben beynimi odaklayamıyorum yani güzel şeyler düşünemiyorum topluluk içine karışamıyorum hiç birşeyden zevk alamıyorum soru sordukları zaman sıkılıyorum ne yapsamda mutlu olamıyorum ne zaman iyi olacağım bende allahım diyiyorum benim eşim bana allahtan çok destek çıkıyo bu konuda yardım ediyo kulandığım ilaçlar rispelder seregual tekretöl diderel ama ilaçlar çok ağır geliyo kafamı kaldıramıyorum ihşallah bende iyi olurum
Herkese hayırlı günler diliyorum .cansu ben az çok genelde beni tanırsınız.en çok sevdiğim şey birbirimizle bilgi alışverişi yapmak böylece insanlar kendilerinin yalnız olmadıklarını anlıyorlar yani aynı srunu aynı hastalıgı çeken birçok insan oldugunu kendinden başka ve paylaştıkça rahatlıyor .Ben de bir manikatak hastasıyım. birçok yazı yazdım sitede.Ve şöyle derin düşününce yani bir manikataktan daha kötü hastalıklar var daha agır insan biraz da haline şükretmeli daha kötü durumda olmadı için yine manikatak da insan sadece manik durumdarında kötü atak durumunu atlatınca normal yaşam sürüyor ya bu da olmasaydı ya hep atak olarak kalsaydık o zaman ne olacaktık
Halimize binlerce şükür Şükürler olsun Allahım bizi daha kötü etmedgi için Birde Eger bu hastalıklı olan insanı küçümseyen varsa dalga geçen varya tanıdıklarından çevresinden Allah 5 kat beterini versin Kendi kendimizi hasta etmedikki başkaları bizim hakkımızda bizi incitecek şeyler söylüyor. Bizi akıl hastası olarak görüyor biz aslında duygusal insanlarınız kırılgan insanlarız hjep hastalıga bu yüzden yakalandık başkaları gibi boşveremedik sorunlarımıza düşündük üzüldük Boşver gitsin hayat böyle diyemedik bir sorunuımuz oldugu zaman taktık kafamıza üzüldük yada hayatımızda kayıplarımız oldu belki bir sevdigimizin ölümüyle yıkıldık herkes üzülür ama biz çok üzüldük çok yaralandık en derinden biz çok üzüldük..Ama bilemedik bir gün hastalnacamızı bilemedik hastalıgın adı bile oldugunu adının da manikatak oldugunu bilemedik en sevdiğimiz bir insanın bile bizden hasta diye bıkacagını biz bilemedik biz bilemedik bir gün birini sevip de evlenme aşamasına gelip de söylemem gereken bir şey var ben manikatak hastasıyım hastalanınca şu gibi özelliklerim oluyo deyip de onun şaşırmasını bak iyi düşün ilerde ayrılmak şimdi ayrılmaktan daha acı demeyi ,sevdiginin vefalı çıkıp ben sevgimin arkasındayım deyipte seni hasta halinde bile kabul etmesini ama onun ailesinin reddetecegini bana hasta gelin getirme deyişini hiç hesap edemedik edemedim birgün birilerinin beni hasta diye kabul etmesini ben hiç kabul edemedim.Ben mi satın aldım hastalığı ya sana ne olacagını biliyor musun ileriyi biliyormusnun senin başına ne gelecegini biliyormusun bilmiyorsun degilmi ama büyük konuşmayı biliyorsun insan küçümsemekle Büyük konuşanlara Allah belaların en büyüğünü versin diyorum Şükür edenede şükürlerin mükafatını versin
cansu.2306@hotmail.com
Amin
AYGUR kardeş bizim dengemiz de üç aydır bozuldu 24 senedir evliyiz 3 balıklı rum 3 kerede erenköyde ağarladılar hala geçen akşam 17 yaşindayken arabanın torpidosuna kafasını çarptığı için sinir sıkışması olduğunu söylüyor 18 senedir boşuna ilaç alıyormuş tabii bunlar gel git lerde olan tepkiler sonra ilacını almaya devam ediyor. burda şaşmayan tek çözüm önce senin onu bu haliyle taşıyıp taşımayacağın, maddi imkanlar (ÇOK ÇOK ÖNEMLİ)AİLENİN DİĞER BİREYLERİ ONLARINDA ANLAYIŞI KÜLTÜRÜ ÖNEMLİ VE sonunda karar verip kesin doktor kontrolünde ilaç tedavisi ile yola devam veya yapabilecekleri şeyleride iyice anlayıp bunlarıda kendine yediremeyeceğini vakıf olup anne babasına teslim edip ayrılmak.tedavi sürecini kabul edipte uygularsanız rahat edersiniz etmezsede ailenden güçlü kuvvetli onunda yakın bildiği 4 kişi koluna girersiniz zorla paran varsa balıklı rum sigortalıysanda erenköye yatırırsın, 3 haftalık bir tedavi kafasını toparlar rahat edersin bunları defalarca yaptık zannetmeki katı bir adamımdır o ağladı ben ağladım şok yapılmasın diye doktorları ikna attim guguk kuşunu seyrettinmi bilmiyorum bizim yaşadıklarımızda hep o filmi hatırlarım bu çözümü düşün Selamlar.
AYGUR çoluk cocuk varmı bilmiyorum ama ben anne babasız büyüdüğüm için kızımıda parçalanmış bir aile ortamında yetiştirmemek adına kendi hayatımı harcadım Katlanmak için en önemli sebebim buydu birde vicdan merhamet bu kavramlar enzayıf noktam yani aşk sevgi bir yere kadar sende bu durumlar çocuk gibi yoksa bence kendi hayatınıda düşünerek karar ver.
merhaba cıngıl, söylediklerinizi anlıyorum ama bende size katılıyorum. ama bir cümleniz beni çok etkiledi.bende çocuklarımı parçalanmış aile ortamında büyütmek istemediğimden ,senelerdir rahatsızlığını huyudur zannederk katlandım.ama hiç anlamıyor , bir türlü kabul etmiyor, yaşadığı bütün olumsuzlukları bana yıkıyor.hatta 25sene öncesine gidiyor, yok ben ona büyü yapmışım, katagülleye getirmişim,onu kandırarak evlenmişim v.s
fakat şu anda maddi durumu o kadar bozukki hala yeni yatırımlar peşinde ,birini bitirmeden, birini açıyor, bunların hepsini borçla yapıyor…ama bende çocuk var ikiside üniv. kazandı,tek maaş yetmiyor maddi yardım alamıyorum, her şey çok zor.tedavi olmasını söylediğimde telefonlarını artık açmıyor.ben size msn adresimi vereyim, bazı şeyleri karşılıklı konuşup anında yanıt almak ıstiyorum.selam ve saygılar aygurcos@hotmail.com
Merhaba arkadaşlar, Manik Atak, Manik depresif, İki Uçlu Mizaç Bozukluğu, Bipolar Bozukluk, Bipolar Afektif Bozluk, hepsi aynı şeylerdir. Bu hastalığın, hastalık olup olmadığı bile tartışmalıdır, çünkü hiç ilaç almayan birisi bile sosyal yaşamı alt üst olmasına rağmen ölmeden yaşayabilir. Gerçek olan şu ki, bizler tıpta “Manik” olarak tanımlanan insanlarız. (Doktorların ayıp olmasın diye söyleyemedikleri, “Manyak” denilen insanlarız, kırılmayın ama gerçek bu!) 1995 yılında 24 yaşında bir İngilizce Öğretmeni iken ilk atağımı yaşayarak manik olduğumu anladım. Bu sitede yazılanları okudukça şok geçiriyorum! Ben de bir maniğim ve bizim diğer insanlardan tek farkımız sevinirsek aşırı sevinmemiz, üzülürsek aşırı üzülmemiz. Uçlarda yaşayan insanlar olmamız. Hepsi bu. Abartılacak hiç bir şey yok. Ne kadar mutsuz manik var! Çok üzülmenin, çok sevinmenin, kime, ne zararı var? Evet, aşırı öfkelenebiliyoruz, ama kendinizi kontrol etmek sizin elinizde. Bunu becerebilirsiniz. Normal insanlar öfkelenmiyor mu? Normal insanlar her zaman mutlular mı? Sadece psikiyatrik rahatsızlığı olan insanlar mı, suç işliyor? Hapishanelerdeki insanlar psikiyatrik tedavi gören insanlar mı? Doğrusu siz kendinizi mutsuzluğa mahkum ediyorsunuz. Kendinizi acımasızca yargılıyarak, haksızlık etmeyin. İnsanlara zarar vermedikten, sevdiklerinizi üzmedikten sonra sizin psikiyatrik hasta olmanızın çevrenizdeki insanlar için inanın hiçbir önemi yok. Sizin psikiyatrik hasta olmanız önemli değil? Sözleriniz, davranışlarınız, insanlarla olan iletişiminiz önemlidir. Bu sizin elinizde. Kendinizi kontrol edebilirsiniz. Denediniz mi? Benim de bazen keyifsiz olduğum anlar oluyor, ama hayatta o kadar güzel şeyler var ki, film seyretmek, müzik dinlemek, arkadaşlarla sohbet etmek, flört etmek vs… İlaçlarınızı ihmal etmeyin ve hayattan zevk almaya bakın. İlaç kullanmaksızın atakları atlatmaniz çok zordur. Kendinizi kandırmayın. Ömür boyu bir manik olarak yaşayacaksınız ve ilaç kullandığınız müddetçe hiç bir şiddetli atak yaşamazsınız. İlaç kullanmadan belki aylarca yıllarca yaşayabilirsiniz, ama kendinizi boşuna tehlikeye atmanın ne anlamı var? Vücut kimyanızın kontrol altına alınması için ilaç kullanmaya mecbursunuz, bunu kabul edin. Mutlu olmak sizin elinizde. Davranışlarınızı kontrol için arkadaşlarınızdan, sevdiklerinizden yardım ve tavsiye alın, kendinizi onların tavsiyelerine göre ayarlayın. Bu sizin farkıda olmadan yapabileceğiniz yanlış davranışları yapmamanızı sağlayacaktır. Söz dinlemeyi öğrenin! Düşünmeden, planlamadan, hesap etmeden, sevdiklerinize danışmadan kendi başınıza hiç bir adım atmayın. Duygularınızı kontrol altına alabilirsiniz. Bol bol alıştırma yapın. Öfkenizi, mutluluğunuzu, üzüntünüzü saklamayı öğrenin, soğuk kanlı bir insan olmak için alıştırma yapın. Tanımadığınız, yabancı insanlardan uzak durun! Dostlarınız, sevdikleriniz, akrabalarınız size yeter. Herkes kimi zaman mutlu, kimi zaman mutsuz oluyor. Bizler bu dönemleri daha şiddetli yaşıyoruz. Tek farkımız bu. İlaçlar vücudunuza iyi gelir ama psikolojinizi düzeltmek, sadece sizin elinizdedir. Moral yardım arayanlar bana yazabilir. bayramgomec@hotmail.com
zeus artık siteyi okumuyorsun hrrhalde ,msn adresini verirsen, uaşadıklarımızı paylaşabiliriz,birbirimizi motive edebiliriz, selamlar. benim msn adresim aygurcos@hotmail.com
ya şimdi biri bana söylesin bu hastalık tedavi olunca geçiyor mu eski haline dönüyor mu iyileşiyor mu ne kadr süre olıyor bi daha terarlıyor mu yoksa hayatı boyunca böyle mi kalıyorrr????cevap verin ALLAH rızası için lütfen biri bana cevap atsın..
Bengüzar Bu hastalık ta grip gibi ilacını alırsan düzelip hayatını devam ettiriyorsun olumsuz hayat şartları çevrendeki negatif kişiler acı olaylar maalesef tekrar tetikleme yapıp aynı döngüye sokabiliyor burda süre bir ayda , iki senede olabiliyor.Hastalığı kabullenip mücadele edip güçlü olmaya çalışmak fazla doktorda değiştirmeden yakın takipte kalmak en doğrusu gibi.Sana sabırlar diliyorum.
Benim de eşim mani. Maalesef ben bu durumu eşim beni evden gönderdikten sonra öğrendim. Durumunun zaten çok ta iyi olmadığını anlıyordum, ama kesinlikle bu şekilde bir hastalığı olduğunu tahmin bile etmedim. Temmuz gibi bana benden ayrılmak istediğini söyledi ve çok şaşırdım, çünkü eşim bana deli olurdu. Bir günden bir güne neye uğradığımı şaşırdım, sürekli beni aşağılamaya, benimle alay etmeye vs.. başladı.Geceleri uyku diye bişey kalmadı, sabaha kadar oturup sürekli düşünüyordu, kuruyordu. Canı isteyince beni de uyandırıyor salona getirtip ya gherekli gereksiz şeyler anlatıyordu ya da sadece bir sigara içiyorduk. Sonra ilk konuşmasında benim artık evin bütün yükünü almam gerektiğini,kendisinin sadece evi geçindirmekle mükellef olduğunu, hatta işten çıkmamı (bu arada iyi bir şirkette yine iyi bir konumda çalışıyorum) vs..Bunun dışında kızımızla sadece benim ilgilenmem gerektiğini,erkeklerin çocuklarla asla ilgilenmeyeceğini sadece mecbur kalınca elatacağını vs. söyledi. Şoka girdim, çünkü biz 4 yıllık evliyiz ve eşimle her zaman her konuda yardımlaşırdık, çocuk bakımı, alışveriş, ev işi..vs..Inanılmaz yumuşak başlıydı, son 1 yıldır ufaktan ufaktan her konuda beni suçlamaya başladıysa da yaşadıklarımızın sıkıntısından olduğunu düşünüp hadi biraz daha sabır demeye başladım. Ama durum gitgide kötüye yöneldi. 1,5 ay önce yine bir akşam durup dururken ben seni kaldıramıyorum ayrılalım dedi. Ben her ne kadar sakin yaklaştıysam da işe yaramadı, bana düşman gibi davranıyordu. Zaten beni şeytan olarak nitelendiriyordu. O kadar ağrıma gidiyordu ki olanlar…Ve en sonunda ayrı kalalım biraz dedi ve beni evden gönderdi. Kızımı da alıp çıktım evden. Benim en büyük korkum kızımın olan olaylardan etkilenmesi idi ve en çokta onu düşünerek evden çıktım. O yumuşak, iyi kalpli, beni deliler gibi seven adam gitti, yerine öfke dolu biri geldi. Beni gördüğü anda yüz şekli değişiyor. Tehditler, kaba konuşmalar, ağır sözler… OLmayan şeyleri oldu gibi göstermesi, söylediklerini unutması…Şu an bu satrıları ağlayarak yazıyorum. O kadar zor ki. Evden ayrılır ayrılmaz psikyatristimizle görüştüm ( 1 yıl önce ailesiyle ve kendisiyle ilg. sorunlardan ağır bir depresyon yaşamıştım, o zamandan beri de ailemizin bir psikyatristi var), zaten kesintisiz 1 yıldır olan durumları kendisine maille aktarıyordum. Ne yapıp edip onu bir şekilde dra yönlendirdim, ama tabii o benim yönlendirdiğimi bilmiyor. Çünkü bu durumun ne olduğunu öğrenmeli ona göre davranmalıydım. Herşeyini ayarladım..Gitti ama bişey farketmedi. Artık gitmiyor ve ilaçlarını da kullanmıyor. Evden ayrıldığımın ilk 1 haftası berbattı, bana korkunç davranıyordu, çocuğu görmeye geldikçe…Sonra hafif iyi gibi oldu 1 hafta. Ve en sonunda 2 haftadır ortalığı birbirine kattı. Yine ağır sözler, tehditler (ama inanın 40 yıl düşünsem eşimin bana karşı bu denli öfke ve kin dolu olacağını tahmin bile etmezdim) Hiç sevmediği abisiyle görüşmeye başladı, eski yıllardır görüşmediği arkadaşlarınyla görüşmeye başladı, işinde ve başka yerlerde kimseye asla eyvallahı kalmadı - ki eşim bırakın işinde risk almayı hayatında risk almayı göze alan biri değildi-. Kısacası kişiliğinin tam aksi bir kişilik oldu. Para harcamayan ve bana da bu konuda kızan kişi korkunç bir alışverişe başladı, her geldiğinde yeni kıyafetler vs, içkiye tövbeliydi içkiye başlamış (ki içtiğimiz zamanlarda 3 aylarda asla ağzına bile sürmezdi.),daha neler neler… Eşimin maddi durumu ve işi kötü, dolayısıyla nerden buluyorsa buluyor ve sürekli bir harcama içinde. Bu arada boşanmak için mahkemeye başvurdu. Bende avukat tuttum, drla yaptığım görüşmeler neticesinde davayı uzatacağım boşanmayacağım düzeleceğini söylüyor, ama bu arada ben bittim. Ve evliliğimizin eskisinden daha iyi olacağının altını çiziyor, umarım öyledir. Bu arada belirtmeyi unuttum, eşimde mani’nin çıkışı depresyon ilacı kullanmaya başlamasıyla ortaya çıktı. Yani antidepresan kaynaklı (efexor 150 mg). Ben mani’nin bu kadar ağır bir süreç izlediğini bilmiyordum. Avukatlar devreye girene kadar tehditler havada uçuşuyordu, avukatların devreye girmesiyle sakinleşti, daha doğrusu kendini korkunç sıkıyor. Ben ise drun söylediği gibi davranıyorum oldukça rahat, geçiştirici ve sabırlı…Ama bir de bana sorun…Ben çalışan bir insanım allahtan ve işimle akşamları da kızımla vakit geçirip oyalanıyorum. Ama aklım da onda. Onu görünce sanki bir yabancı görmüş gibi oluyorum, bana o kadar uzak ki…Zaten o beni görüdğünde düşman görmüş gibi oluyor…
Off arkadaşlar, kendimi o kadar kötü hissediyorum ki. Bazen tavanda oluyorum kendi kendime geçecek diyor allaha yalvarıyorum, ama bazen de umutsuzluğa kapılıyorum…
Eşi bu şekilde olup düzelen var mı? Ne olur biri beni bu konuda daha da aydınlatsın, lütfen…
Allah herkese acil şifalar versin ve yardımcısı olsun…
sevgili irem,yazdıklarını okuyunca şööyle bir düşündüm vede güdüm ama acı gülümseme.sanki 2 yıl önce yaşadıklarımı tekrar yaşıyormuşum hissi uyandı.aynilerini bende yaşadım,tıpatıp ayni…bende eşimde 3-5 aydır değişmeler farketmiştim ama işinin yorgunluğuna bağlıyordum,birgün ansızın bana ; benseninle yapamıyorum,senden ayrılmak istiyorum dedi şoka girdim.çünkü 22yıllık evliliğimiz boyunca asla boşanmayı dile getirmemişti,ben onun metaformik yaklaşım ve tutumlarından yıllar içersinde borç yaptığında dile getiriyordum. bana seniboşayacak hakimlerin….diyorduben boşanmaya şiddetle karşıyım diyordu…böylryken birdenbire değişmesine çok şaşırdık,geceleri beni uyandırıyor,herkes kendi ayakları üzerine durmayı bilmeli..diyordu.gizlice netten tayin istedi başka yere gitti, ve bana boşanma davası açtıpğını söyledi.bende ona açtım. fakat dava açmamış,blöf yapmış.sürekli bana senden ayrılacağım,seni istemiyorum,sen şöyle yaptın,böyle yaptın diye 25 yıl önce benim bile zor hatırladığım davranışlarımın hesabını soruyor,tek suçlu beni ila ediyordu….çok çabaladım..doktora birkez zorla ikna edrek götürdüm. dr. bipolar bozukluk dedi ama tedaviyi redetti,hayatımız boyunca sürekli borç yaptı…ama ben bunun hastalık olduğunu bilmiyordum,ıkı çocuğum için katlanıyordum. sonra bombayı patlattı.ben dayanamadım,ayrıldım.çünkü psikiyrt bana üzerine düşme ,kendini ulaşılmaz, vazgeçilmez sanıyor dedi.bu duyguyu yaşamalı dedi, çünkü beni çok yıpratıyordu, çok yalan söyliyordu..evleniğimizden bu yana memuriyetinin yanı sıra birsürü ek iş yaptı hepsinde zarar etti.şimdi gittiğiyerdede 2 yıl içinde 5 kez iş girişimleri olmuş ama yine zarar etmiş,en son emekli olmuş(öğretmendi) emekli ikamiyesi bile borçlarını kapamamış…ben dr.a ikna demedim ve ençokda dr. lafına kızıyordu..birgün dediki ben bipolar olabilirim,ama bu hyatımdan memnunum dedi..şimdi sefilleri oynuyor, ben bişey yapamadım…eğer sen yapabilirsen ,çok sevinirim. sana e-posta adresimide msn adresimide veriyorum, seninle yazışalım.inan bak rahatlayacaksın! belkide beraber bişeyler yapabiliriz..sevgiyle kal. aygurcos@hotmail.com
İrem anlattıklarını aynen bizlerde yaşadık bazı şahsi sebeplerden katlanmak zorunda kaldık düşe kalka nerdeyse bir hayatı geçirdik çok pişmanlıklarımda oldu ama tüm hastalığına rağmen ilacını alıpta düzelme sürecine girince özünde hassas iyi bir insan olduğunu bilmemden bende hiçbir zaman sırtımı dönemedim fakat çok yıprandım gazetedeki haberden televizyonda seyrettiğim görüntüden sokaktaki bir sokak kedisinden etkilenip devamlı gözleri sulanan bir adam oldum sinirler bir yere kadar dayanıyor eşleri bu hastalığa yakalanan dostlara tavsiyem hayat güzellikleriylede yaşanmalı üstünüze düşeni yaptığınıza inanıyorsanız kendi yolunuza çocuğunuzunda geleceğini düşünerek devam etmek bu hastalığın olduğu bir ortam yavrularıda etkiliyor.ister istemez seslerin yükseldiği bir evde çocuklar mutsuz oluyor.inan bütün bunları katmerli yaşadım fırtına hiç durulmadı şimdi bile ilacını alıp almama konusunda hala bana ızdırap çektiriyor.Size sabırlar diliyorum
selam arkadaşlar.. yazıların çoğunluğunu okudum .. ben de manik depresif yakını olarak.. hepinize Allahtan acil şifalar diliyorum.. ablam rahatsızdı benimde.. yaklaşık 9 yıl çabaladık.. çok şükür şimdilerde çok iyi ama hep yatmak istiyo güç gerektiren ev işlerine falan yaklaşmıyo fazla.. sadece serequel kullanıyo ve düzenli kontrollerine gidiyo.. ben de düşündümki evde net var ama kullanmıyo o kadar söylememmize ramen.. belki kendi gibi aynı dıyguları yaşayan ve iyileşen insanlarla yazışmak onu mutlu edecektir.. ilgilenmek isteyen ve kendine sohbet arkadaşı arayan .. hatta ona bu konuda moral ve destek verip hayata sıkı sıkı sarılmasını sağlayacak arkadaşlara ihtiyacımız var:( bayan olursa sevinirim .. ilgilenenler lütfen adresimi eklesin ve şifremiz manik depresif olsun .. burdan olmayanların davetini kabul etmek istemiyorum.. sonrada ablama netti sevdireceğim belki ilk etapta görüntülü konuşma olur klavyesi fazla ii değil… şimdiden teşekkürler herkese sevgiyle kalınnn… dualarımız hep sizinleee… yaşamayan bilmez ve son olarak diyorum kii. senin neyin var diyen cahil kafalar vakit harcamadan yakınlarınızı doktora götürün ve gerekiyorsa bir ay yatsınlar çokk iyi geliyo … biz bunu çok geç yaptık ve onun pişmanlığını bi kardeş olarak hala yaşıyorum… hoşçakalınnn
adresimi vermeyi unutmuşummm:)) bi arkadaş yazmış … hastalık sizden korksun arkadaşlar.. o yokken siz vardınızzz:)) eşi rahatsız olan arkadaşıma da çok üzüldüm.. gerçekten kendim yaşamış biri olarak ibretle okudum yazıları… Raabim Şafi isminin hürmetiyle hepinize şifa versin inşallahhhh…esraas57@msn.com
Arkadaslar yillardir bu hastaligi cekmeme ragmen hasta oldugumu hic kabul etmemistim.Birkac kez psikiyatriste gitmis ancak depresyonda oldugumu söyleyerek sakinlestirici ilaclar alarak gecistirmistim fakat artik benimde aileminde artik takati kalmadi ve bu işe kökten bir cözüm bulmak icin doktora giderek yasadiklarimin tamamini hic eksiksiz anlattim.Suan burada olduguma göre teshisin ne oldugunu hepimiz biliyoruz.Yaklasik 1 aydir evden cikmiyorum.Esim ve cocuklarimi yurtdisinda biraktim cok özlememe ragmen görmek istemiyorum.Annem ve babam yalvarmalarina ragmen evde tek basima kalmayi tercih ediyorum.İlac kullanmaya henüz yeni basladim ama kendimi cok yalniz hissediyorum.Arkadaslar tüm gün evdeyim benimle dertlesecek,bu hastalikla ilgili bilgilerini paylasabilecek ve birbirimize destek olabilecegimiz dostlar varsa lütfen bana yazin.hepinize acil sifalar diliyorum. arabaci10@gmail.com
Bende 2002 yılından beridir bipolar affektif bozukluk teşhisiyle ilaç kullanıyorum heralde bu hastalıktır, iki uçlu hastalık, manik depresif, bende de gereksiz umutsuzluğa kapılma, sıkılma görülüyor ilk zamanlar çok zor olan bu hastalığı kabullenmekti allaha şükür zamanla kabullendim ve şükür şuan iyiyim en azından eskiye göre yerimde duramadığım dellendiğim günler aklıma gelince şuan halime şükrediyorum ilk zamnlalar sürekli hayatımla ilgili keşekelerle uğraşıyordum 24 saat aklımda olan böyle yapmasaydım da şöyle yapsaydım gibi kuruntularla geçti inşallah .bundan sonra hep iyi olur benim ve bu hastalıkla mücadele edenler için
merhaba arkadaslar ben meryem 8 yıldır bıpolarım evlı 1 cocuk annesı ve calısıyorum hayatımda gelgıt yasamaktan sıkıldım artık her atagı yasadgım zaman ısten cıkarılmaktan sıkıldım artık ben hastalıkla barıstım artık ama nasıl kendımı konrol edecegımı ögrenemedım asırı heyecanlı olaylara cabuk tepkı veren bır kısılgım var en son cıkarıldıgım ısyerı tekrar gerı cagırdı bana hastalıgı konrol edersem calısabılecegımı soyledıler ben orda calısmak ıstedıgım ıcın hastalıgı konrol edbılecegımı söyledım ve ıse basladım ama ısyerındekıler benımle konusmuyor nedene anladıgım kadarıyla ataklar sırassında yaptıklarım ama kımseye zarar vermedım sadece hareketlılık ve guzel gıyınmek tesetturluyum sadece bıraz cekı duzen verıp makyaj yapmak burda anlatmak ıstedıgım dıslanmamak herkes delı gozuyle bakıyo gecıcı bı durum oldugunu kımse bılmıyo ben hastalıkla barıstım fakat toplumu nasıl bızımle barıstıracagız her atagı yasarkerken ısten cıkarıma korkusu yasıyorum artık bunu yasamak ıstemıyorum ataklarla nasıl bas ederım ne olur bana yardımcı olun herkese hyırlı ramazanlar e-m-ugur@hotmaıl.com meryem
cansu senle yazısmak istiyorum yazdıkların benı etkıledı enson doktorum bana at gözlugu ıle hayata bakarsam tekrar etmıcenı soyledı su anda onu hayata gecırmeye calısıyorum bu arada 30 yasında yım 22 yasımdan berı savas verıyorum hıc pes etmedım ne olursa olsun insanlardan kacmıyorum onlar benden kacıyolar buna sadece acı acı guluyorum senın gıbı yazarsan sevınırım senı ekledım
sevgili Meryem seni msn me ekledim Ama msn nen sürekli kapalı eger açık olursa konuşuruz .Hayatta yalnız olmadıgını bil senin gibi olan nice insan var birbirimize destek olup paylaşmalıyız karşılıklı bence
cansu.2306@hotmail.com
merhaba aynı durumm benimm teyzemde de var kendini öldürmek istemesi ve yaşadığı durumlara kendi afasında düşünerek yorum yazması aslında bi bakışta normal gelebilir ama iç düyası çok karışık nedeni hastalığı die düşünüyorumm bir ara yataklara bile düşdü şu an ilaç kulanıyo ve çokk ağır hareket ediyo yaşı 38 ama hareketlei davranışları 70 yaşında gözteriyo böyle bir hastalık doğuştan var olduğuna inmıyorumm buna insanın geçmişi ve yaşdığı durumları kısa sürede kafasında düşünmesidir örnek:Bir insan 38 yaşında 10 yaşından 30 yaşına kadar ne yaptıysa düşünüyo ve bunu bir iki günde düşünüyo ve buda isnı bi hayli şokey ediyo bazı çok okumuş insanlar kafayı yer delirir bunun sebebide aynıdır hemen hemen onlar okuduğunu kafasında yarım saat düşünür yaşatısıyla eş değer durumda düşünür ve hayall düyasına girer gerçek hayatan uzaklaşır kitabın gerçekline inanır ve düyayı dışlar bir hayal gibi bakar dünyaya demek istediğimm dünyadan nekadar uzaklaşırsannn okadar kafannn kaybolurrrr yani benn 15 yaşındayım ve bir zaman 3ay tatilinde dışarı hiç cıkmadımm ve bana farklı geldi sanki dünya ewdi sadece ve başımm dünüyordu kafamın içinde istemeden düşünüyordumm hayalere giriyodumm ama şimdi iyiyimm teyzeminde iyi olucanı biliyorumm sizde iyi olmak istiyosanız kendiniizeee dışarda zaman ayırınn ve ewi sadece yatmak için kulanırsanızz dünyanın her ucunda bir adınız olur bu sözün anlamını anlayan aç.ıklasınn:Diyi günler……
cansu nerelerdesın senı merak edıyorum manıye gımenden korkuyorum kımse ıcın uzulup yıpranmya deymıyo ama dırenmek zorundasın bu hastalıga lutfen cevap yaz
meraba cansu ben calısıyorum anca aksam evdeyım bundansonra acık tutmaya calısıcam oglumdan sıra gelmıyo saat 8,den sonra bakarsan sevınırım bu arada bakırkoyde tedavı goruyorum doktorum ömer faruk aslaner 7pıskıyatrı görusmek uzere allah a emanet ol
merhabalar benim erkek ark.manik atak 5 yıldır konusuyoruz ama cok fazla arastırmamısdım gecer diye biliyordm ama biz hep uzakda oldugumuz için manik atagın nasıl bir hareket olcagını bilmiyordum bana soylermısınız basından gecen kişilere soruyorum erkek ark.evleniyim mi?gecer mi?bu hastalık ünv.beri varmıs bu hastalık yıllardan beri ilac ve psikatrısıne gidiyor ilaclar bastırıyor diyor kolay kolay cıkmıyor aniden falan diyor yazıları okuyunca erkek ark.soylediklerinie inanmayısım geldi nedense benim yazıma cevap verirseniz memnun olurum allah herkese yardımcı olsun hasta olan ark.gecmiş olsun diyorum adresim glade_003@hotmail.com
arkadaslar hepinize Allah sifa versin. Bende benzeri durumlar yasiyorum. Gecen sene durum oldu bende. Kotu oldugum zamanlarda kesinlikle c