İnsan neden kötü yanlarını görmemezlikten gelir ve o kötülüğün arkasına sığınacağı muhteşem periyi sunar etrafına.

Neden biz hep iyiyiz ve mükemmeliz.

Bu nedenlerden ötürü zaten dünya cennet gibi, baksanıza(!)…

Hepimiz tek bir ağızdan “biz yapmadık ki “ diyorsak kendimizi ta içine soktuğumuz pislikleri görmemezlikten geliyorsak, haklısınız! Biz kesinlikle mükemmeliz…

Peki… Biz…

Korkular arasında yaşayan bir çocuğun tek bir hayalini geri verebilirmiyiz ?

Aç karınlarını doyurmak için sancı çekenlerin bir lokma ekmeği olabilirmiyiz?

Kimsesizlere; ana, baba, kardeş, evlat gibi davranabilirmiyiz?

Olup biten haksızlıklarla savaşabilirmiyiz?

Kendiniz için en iyisini yapmak için oturduğunuz yerden kalkabilirmiyiz?

Bu sorulara herkesin “ evet” dediğini duyar gibiyim. O nedenle de diyorum ya, “Biz cidden mükemmeliz”…

Nasıl başarıyoruz bunu bilmiyorum ama tek bildiğim kendimizi hiç yargılıyor olmamamız.

Her zaman, bir hata ve haksızlık yapan buluruz…

Durmadan haktan bahseder, karşı tarafa hak vermediğimizin farkına varamayız…

En iyileri biz yapar, en kötüyü karşı tarafa bırakırız…

Mesela; İlişkilerimiz biter suçlu, terk edendir. Çünkü kalan da zeytin yağla bezenmiştir.

Çok klasik olacak ama herkes haklı gibi görünüyor.

Haksız olan kim bilinmiyor, sanırım hiçbir zaman da bilemeyeceğiz…

Kış için stok mu yapsak ne? Bu gün eve giderken zeytin yağ almalıyım…

Üzgünüm!

Arzu Candevir Çakır

Bu Yazıyı Paylaşın