Sevgili uykunun ölüşüyle beraber çirkin bir gülümseme belirdi suratında. Kandırabilme ümidiyle de değildi üstelik bu gülüş. Zafer anıydı onun için şimdi…
Umutsuz ve acı yüklü de olsa gene de güzeldi geçen günler: Düşünmek zorunda olduğumuz sorunlar, gitmek zorunda olduğumuz yerler, dalmak zorunda olduğumuz rüyalar ve sevmek zorunda olduğumuz kızlar vardı. Derken
Yoksulluğun karşı konulmaz gücü yavaşca sokulup adi bir hırsız gibi çalmıştı kötülüğümü. Korkunç düşünceler silinip gitmişti kafamdan ve eski katliamların coşkusunu yitirmişti belleğim. İlk defa aşık oldum sonra bir güzelliğe, kediler başkaldırmışken sahiplerine.
Saçları sevmiştim en çok, saçlarını. O karanlık ve gizemli olanlarını. Uzun süre inandım onlardaki evrene, bir kadın görene dek onlarla kuş yakalayan, inanan o eski güce
Eski gücün ne olduğunu öğrendim sonra: cinayet kokusu, fuhuş arzusu, çiğ etin tadı ve şarap hükmediyor hepimize. Dünyada her şeyden suç fışkırıyor zaten. Ama neden değiştirdi ki gök yüzünü?
“E Blok” için 0 Yorum yapılmış.