dip (b-12)

Sinan ceketini alıp, kapıyı arkasından kapatmıştı. Birer birer merdivenleri indi. Aklı karmakarışık olmuştu. Yağmur onu bir kere daha şaşırtmıştı. Aşk bu muydu? Kaçan kovalanıyor muydu?Evlenme teklif ederken ne kadar emindi kendinden. Belki de bu yüzden onu seviyordu. Yağmurun ne yapacağını asla önceden kestiremezdi. Üstelik Yağmur bunları özellikle düşünerek yapmıyordu. Kendi bile çoğu zaman kendini tartamıyordu. Hızla kendini sokağa attı. Kalabalığa karışıp acısını, sıkıntısını, yıkılmışlığını dağıtmak istedi. Kaldırımda durup insanlara baktı. Herkesin yüzünde düşünceli bir ifade vardı. Kimi açlığını, kimi ailesini, kimi sevgilisini, kimi işini, kimi hayatını sorguluyordu. Hep savunduğu o laf düştü aklına ”Herkesin derdi kendine büyük”

Yağmur oturduğu yerden kalkıp etrafı toparlamaya başladı. Radyoyu açtı, hüzünlü şarkılar dinleyecek halde değildi. Frekansı değiştirip boş sözlü ritmik bir şarkı bulduğu istasyonda durdu. Radyonun sesini açtı, içindeki keşkeleri radyodaki şarkının sesi bastırabilirdi belki. Pişman değildi aslında doğru olan buydu. Mutluluk oyunu oynayamazdı. İkisi de kendi içinde yaralıyken birbirlerinin yarasını evlenerek saramazlardı. Üstelik evliliğe hiç inanmıyordu. Ona göre evlilik 1 yıl mutlu süren-daha kısa da sürebilir- sonra alışkanlığa, bıkkınlığa, ihanete dönen ve inatla süren kutsallık adı altına sığınılmış bir eylemdi.

Aklında sorularla yatak odasına gitti. Yatağın altındaki kutuyu eline alıp yatağa oturdu. Kutunun içinde Sinan’a ait yüzlerce ayrıntı vardı. İlk gittikleri filmin sinema bileti, içtikleri şarapların mantarları, çikolata kağıtları, sigara paketleri, restoranlara ait peçeteler, Sinan’ın gönderdiği mesajların yazılı olduğu bir defter. Ne çok şey yaşamışlardı. 1 yıla ne çok şey sığmıştı. Sinan bunlardan elbette haberdar değildi. Yağmurun an biriktireceğine inanmazdı. Ne olursa olsun bu adamı da, karanlık geçmişini de, görünmeyen geleceklerini, her ayrıntıyı seviyordu. Kutuyu kapattı eline telefonu aldı. Sinan’a mesaj attı. İlişkilerini özetiydi bu mesaj. “Sen bende en çok kendini sevdin”