“Hava güzel mi ne?” sorusuyla uyandı kız bugün. İlk kez alarmı 5 dakika ileri atmayı düşünmedi. Sanki bir daha hava güzel olamayacak gibiydi ki, güzellik havasını buldu bugün ya da hava güzel oldu.

Herkes havasını buldu bugün, ve kız havasını bulunca yürümeyi seviyordu. Kulağında müzik olduğu zaman yürüyen herkesi, hareket eden her şeyi dans ettiren o kız, sevgilisinin yürürken sıkılmasın diye hediye ettiği mp3 çalarını bulamayınca; yeni bir oyun icat etti..”akıl okuma oyunu”

Evet bugün saat 08:45′de, Ankara Cinnah Caddesi’nde yürüyen herkesin aklını okudu o kız.

Mesela sen, pardesülü delikanlı…Elinde tuttuğun faturaların son ödeme tarihini geçirmiştin değil mi..? Şarj aletini almak için açtığın çekmecende öylece uzanmış tam 1,5 aydır duran faturalar,birden seninle birlikte Cinnah Caddesi’nde buldular kendilerini..Ve sen kendine o kadar kızıyordun ki, havanın bugün diğer günlerden farklı olduğunu hiç anlayamadın..

Ya da sen; saçlarını yeni fönletmiş olan, takım elbiseli, esmer kadın… “Saçımı şöyle sağa mı ayırsam yoksa sola mı?, yok yok arkaya atayım, üff sağ daha iyi sanki, sol sol, bu kız niye bana öyle bakıyor? Galiba saçım böyle de kötü oldu dur ortadan ayırayım..Acaba beğendiği için mi bakmıştı..? O baktığında ne taraftaydı…?” diyordun değil mi? Ancak havayı bir koklasaydın, en kötü kabusun fönlü saçına yağan yağmurun bugün Ankara’ya uğramayacağını fark edip, gökyüzüne teşekkür etseydin…

Ve sen bereli, atkılı, berenin üstünde kapişonu olan, eldivenli, paltosu ayak bileğine kadar uzanan ve sadece gözleri görünen çocuk…Senin bile okudu o kız aklını…Sana dikkatli dikkatli bakan, sonra utanıp annenin arkasına saklanmana sebep olan o kız. Diyordun ki; “terliyorum anne, kar yağmıyor işte dışarıda. Boğulacak gibiyim. Bir kere de istemediiğimi söylediğimde saygı göstersen.. Bir kere de gerçekten seni dinlemediğim için hasta olsam, bir kere de  üşüyeceğimi ben daha üşümüyorken iddia etmesen, bir kere de ben kendi kararlarımı versem…Allaaahhh bir yabancı…Anneciiğiiimmm bana bakıyor…. Birazdan beni yiyebilir.. Eyvah yaklaşıyor…”

Ve sen, çocuğunu sarıp sarmalamaktan ve bugün onun yine hasta olmadan geçireceğinden emin, deri ceketiyle yürüyen anne… “Aa şuradaki ayakkabılar ne kadar ucuz, acaba kalitesiz midir? Ay yaz geliyor artık çizme giyilmez, tabi ucuz olacak.. Kredi kartına biraz daha yüklensem sorun olmaz herhalde, taksit de yaparlar. Gireyim şuraya beğenmezsem çıkarım.. Üff bu çocuk da ayağımın dibinde…”

Bugün o kız ilk kez bir oyun buldu, ve sizi dans ettirmedi bugün, konuşturdu bu kez. Kızın da aklından bir şeyler geçti elbet.. Ve aklından geçenleri bağırmak istedi tüm insanlara…

“HEEEYYY, HİÇBİRİNİZ GÖKYÜZÜNÜN FARKINDA DEĞİL MİSİNİZ?”

Bu Yazıyı Paylaşın