Antikunti : Türkçe Kolektif Blog

Gitme dedi… burası hepimizi birden taşıyacak kadar büyük bir şehir…yeterince gittin zaten biraz da burada kal… Yakın olalım, seni de kaybetmek, hem de ikimiz de yaşıyorken kaybetmek istemiyorum dedi… Anlamıyormuş gibi davrandım, ben özlemeyecekmişim gibi..”Üstüme iyilik sağlık, bu düşüncen çok bencilce ben burada kalmak istemiyorum” der gibi davrandım.. Diğeri susuyordu… Benim cevaplarımı, kendimce bulduğum çözümleri, [...]

Biz kız geldi evime…Daha onu tanıyorum bile diyemem..Konuştuğumuz sıralarda ismini unutmuştum çoktan..Dedi ki..”ne aldın yılbaşında giymek için?”, “Bir şey mi almam gerekiyordu?” diyemedim…”Bi tane tacım var” dedim “anten gibi iki tane top uzanıyor üzerinde..pırıltılı ama antenlerim, etrafında da tüyler var..tam yılbaşı aksesuarı, ben 5 senedir her yılbaşında o tacı takarım” dedim..ne giydiğimin de önemi kalmıyordu antenlerimi [...]

Büyüdükçe, küçüldün sen… Büyüdükçe normalleşti her şey, büyüdükçe saçmaladın. Sen olmaktan hoşlanmadığın sen olmaya karar verdiğinde “o” yanında yoktu. O zaten hiç olmadı. Senin bir parçan hiç olmadı. Senden ayrıydı, ayrı olacak ve asla sana benzemeyecekti. Bunun için harcadığın çaba, bumerang gibi dönüp çarpacak yüzüne. Yüzündeki iz sana hep, kendine hiç benzemediğini hatırlatacak. İnsanın fark [...]