Bazı sözcüklerin gerçekten bir ağırlığı oluyor. Ağızdan bir çırpıda çıkıyor da bir çırpıda sindirilmiyor. Kimi zaman kulak arkası yapılıyor hiç duyulmamış gibi, kimi zaman içimizde bir yeri hafif kanatıp geçiyor, kimi zaman yorucu bir sessizliğe dönüşüyor. “Bir zamanlar” öyle bir kalıp bence…
“Bir zamanlar mutluyduk… Bir zamanlar çocuktuk… Bir zamanlar İstanbul bile daha güzeldi… Bir zamanlar [...]
Ocak, 2006 için Arşiv
Genelde adetim değildir ama bugün ntvmsnbc‘ye şöyle bir göz attım. Gazeteciliğin nasıl bir meslek olduğunu kavradım!
Yanlış anlamayınız, ben bir İletişim Fakültesi mezunuyum. Yani aslında “gastecilik”in ne olduğunu, ilmen de olsa bilirim. Bahsettiğim, sınavlarda paragraflarca açıkladığımız “Gazetecilik Nedir?” sorusunun cevabını içselleştirmek, duyumsamak. Yani öğrenip, anlayıp, artık onunla yaşamaya hazır olmak.
Önce şu manşete bakın: “Uçan boğa 7 [...]
Bazen olmaz, olmuyor işte. Bak deminden beri boş sayfaya bakıyorum olmuyor. Oysa güzel fiillerim, yüklemlerim var benim. Kimi zaman yetersizlik koksa da eksik öznelerim var. Birbirine yamalayarak kullandığım nesnelerim, dünyamı betimlediğim sıfatlarım var. Kimilerini ayrı tutsam da, tıpkı sizin gibi, 29 harfim var; gönlümce kullanabileceğim. Ama olmuyor.
Bunca şeye rağmen hiç bir cümle kuramıyorum sana.
Bu Yazıyı [...]
Otobuste. 4′lü grup şeklindeki koltuklarda. Tam karşıma geldi oturdu. Ufak tefek görünüyor ama cıvıl cıvıl. Başım önde. Elimdeki kitabı okuyormuş gibi yapıyorum.
Onun elleri alabildiğine beyaz. Tırnaklarında cila var. Kucağında kocaman bir diz bilgisayarı taşıyor. Atkısı göğsünden sarkmış, parmaklarıyla sürekli püsküllerini çekiştiriyor. Minik bir ağzı ama dolgun dudakları var. Yüzü bebek tenlerince taze, gözlerinde bir yerlerden hatırladığım [...]
