Tuğba Özay, hepimiz podyumlardan biliriz bu ismi. Allah var güzel hatun. Pek ilgili olmasam da magazin dünyası ana haberlere kadar girdiği için az çok duyuyoruz, görüyoruz. Kim nerede, ne zaman, ne yapmış hepsini biliyoruz.

Tuğba Özay özel hayatı ile hiç gündeme gelmedi, sizce neden?

Medya bile bile yazmadı, yazamadı… Sizce Tarkan”ın sevgilisi olsaydı, her gün faklı bir yerde manşet olmaz mıydı? Polisin ve savcılığın girdiği yerde girdi medyada devreye…

Apar topar hapishaneye gönderildi. Hiç tanımasam da üzüldüm bir kadının aşk(mış) için düştüğü durumlara. Aşk(mış) bu olmamalı böyle yaşanmamalıydı. Hapishaneden çıktığı gün “ herkes en az bir ay yatmalı” dedi ve eminim birçok kişiyi şaşırttı. Bu toplumda aydınlıkta var, karanlıkta… Hele hele bir topluma verdiğiniz mesajı hiç düşünmeden veriyorsanız bunun yükümlülüğünü omuzlarınıza alacaksınız demektir.Bir de hayranlarınız varsa bu yük daha da ağır gelir insana… Yıllar önce Antalya’da iki bayan hırsızlık yaparken yakalanınca polise “ Ahmet Altan”ın Aldatmak kitabından esinlendik” demiş ve serbest bırakılmışlardı…

Şimdilerde gelen iş tekliflerini kabul etmiyormuş ve kitabına yoğunlaşıyormuş. Kısa zaman önce “Bu tür şeyler gerçek hayatta da, normal hayatta da yanına yaklaşmam artı sevmem…” diyen birinden korkun edebiyatçılar, çekilin kenara altı ayda aldığı kültürle sizi yere serecek bir yazar geliyor… Emin olun sizden daha çok satacak ve tanınacak. Sizlerde bir kenarda oturup sadece seyredeceksiniz, kim bilir beklide bir ay içeri girme eylemelerine girişeceksiniz(şaka tabi ki)…

Bu işlerin ardı arkası kesilmeyecek. Diziler, sinema ve müzik. Tüm sanatçılar içinde geçerlidir yukarıda edebiyatçılara dediklerim…

Sizin adınıza da kendi adıma da üzgünüm…

Ne yazık ki biz sanatı popüleriteye değişen bir milletiz.

Bu Yazıyı Paylaşın

Ayladır bir türban meselesi hepimizin gündemini kurcalamakta. Borsadaki şiddetli dalgalanmaları, doğalgaza ve elektriğe yapılan zamları, Ülke içerisindeki bölünmeleri, alışveriş fiyatlarının kat kat yükselmesini, çığ gibi büyüyen dış borçlarımızın sebebini, özel sektörün bitmesine sebebiyet verecek sürünmekte olan ekonomiyi, ard arda yapılan atamaları, baskı altında gerçekleşen istifaları v.s hepsini ama hepsini türbanla örtüler, örttürdük…

Yıl 5 Şubat 1937 bundan yetmiş bir yıl önce Laikliğin kabulü. Yıl 5 Şubat 2008 yetmiş bir yıl önceki güne gönderme yapar gibi başlandı türban konulu anayasa değişikliğine mecliste. Büyük bir ironi yatıyor gibi altında…

Kadınlar bu kadar önem taşıyordu madem, taktığı başörtüsünden önce yaptırım gücü sağlanması gereken birçok konu vardı.
Örneğin; Hala töre cinayetleri işleniyor ve müebbet yok… Şiddete maruz kalıyor cezası yok(uygulanmıyor).Sığınma evlerine hiçbir destek yok. Her yerde ikinci sınıf damgasını yiyor kimseden ses seda yok. Peki, başörtüsünün bile bu kadar önem taşıdığı meclisimizde ölüm ve şiddet neden görmezden gelindi… Hangisi daha büyük önem taşıyor sizce?
Kimimiz etrafında olup bitenleri anlamadan seviniyor, kimimiz Askere güvenerek rahat uyuyor, kimimiz ise oturduğumuz yerden seyretmeyi tercih ediyor. Anlayacağınız herkes anlamasız bir huzur içerisinde.

Kimse başörtüsüne karşı değil, insanlar inançları için elbete bunu yapabilir. Ancak bunu siyasallaştırma yönünde hareket edilirse, Ülke bölünmesine sebebiyet verirse karşı gelinir ve sorulur “nerede kaldı inancın hakkı hukuku?” diye. Cumhuriyet kadını olarak bu tür olayların devamının gelmesinden korkuyorum ve elbet olmamasını temenni ediyorum.Özgürlüğüm için savaşmak durumunda kaldığım takdirde Fazıl Say’ın yanındaki koltuğu sanırım ben alacağım.

Bu yazıyı bana yazdıran kuvvetin, Mustafa Kemal Atatürk’ün birkaç sözü.

1 Eylül 1925′ de İkdam Gazetesi’ nde yayınlanan bir beyanatında:
“Bazı yerlerde kadınlar görüyorum ki, başında bir bez, peştemal veya buna benzer birşeyler asararak yüzünü, gözünü gizler ve yanından geçen erkeklere karşı arkasını çevirir veya yere oturarak yumulur. Bu tavrın manası neye delalet eder? Medeni bir millet anası, bir millet kızı için bu garip şekiller, bu vahşi vaziyet nedir? Bu hal milleti çok gülünç gösterir ve derhal düzeltilmesi lazımdır”.

1925 yılında İnebolu gezisinde Atatürk, örtünen kadınlarla ilgili:
“Onlar yüzlerini cihana göstersinler ve gözleri ile cihanı dikkatle görebilsinler. Bunda korkulacak hiçbir şey yoktur. Önemli olarak şunu ihtar edeyim ki, bu halin muhafazasında inat ve taassup, hepimizi en az kurbanlık koyun olmak istidadından kurtaramaz..”

Arzu Candevir Çakır

Bu Yazıyı Paylaşın